Het potje van Hilversum

Natuurlijk kan de politiek voor open doel scoren als het om de bezuinigingsmogelijkheden bij de publieke omroep gaat. Want als er de afgelopen jaren ergens een potje is gemaakt van de besteding van overheidsgelden, dan toch zeker bij die club in Hilversum, die er met het maken van programma’s en het nastreven van kwaliteit daarin de afgelopen jaren steeds meer met de pet naar is gaan gooien door doodleuk elders verwezenlijkt succes na te bootsen. Gewoon datgene nadoen waar de commerciële zenders hun geweldige kijkcijfers en kolossale reclameblokken mee scoorden. Gemakzucht bleek zo de goede raadgever voor de publieken bij de samenstelling van hun programma-aanbod. Waarom nog moeilijk doen als het met net zoveel moeite en nog meer resultaat stukken eenvoudiger kan, viel te horen op het Hilversumse Mediapark. Met als vanzelfsprekend gevolg doublures en vaker schokken der herkenning als er weer eens een format werd aangeboden dat elders al hoog en breed was uitgevonden en zelfs uitgekauwd. Maar of Nederland daar op te wachten zit, is steeds meer de vraag geworden ook in het licht van het platte vermaak dat de uiteindelijke resultante van die invalshoek was. En dat gefinancierd met Nederlands belastinggeld, dat daarom gerust over de balk gesmeten genoemd kan worden omdat het noch kwaliteit noch enige toegevoegde waarde genereerde.

Loop voor de aardigheid, hoewel het dat uiteindelijk niet meer genoemd kan worden, het programma-aanbod van de publieke omroepen van een enkele week na en de schrikbarende konklusie dringt zich op dat de overbodigheid de kritische kijker en luisteraar van alle kanten toelacht en dat het gelijk is aan het zoeken is naar een speld in een hooiberg, als er wordt geprobeerd elementen van vernieuwing in die hele waaier van programma’s te ontdekken. De spruitjeslucht en aangebakkenheid walmt je van alle kanten toe, wat meteen de enige kraak en smaak is die daar nog bij te bespeuren is. Maar of je dat echt onderscheidend mag noemen, is in dit verband wel de grote vraag. Waar dat toch de allereerste eis is die je als geldschieter en subsidieverstrekker mag stellen, zoals het alleszins logisch is dat voor die bergen met geld meer terug verwacht mag worden dan doublures, plat getreden paden, fantasieloosheid plus torenhoge salarissen die nu worden betaald om zulke wanprestaties te leveren. Met daaruit logischerwijs voortvloeiend de zelfgenoegzaamheid die inherent is aan dit soort beloningen, alsook de improductiviteit met van die geldstromen waaraan geen eind lijkt te komen. Waardoor wel een eigen wereld met een identieke beleving moet ontstaan die vruchtbare bodem is voor verongelijktheid en zich niet begrepen voelen, zoals op die Hilversumse Olympus momenteel gebeurt en waar de politiek heel hard in ingrijpt om een publiek bestel te redden, dat weer terugkeert naar het leveren van kwaliteit.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Het potje van Hilversum

  1. Emigrant zegt:

    Gelukkig zijn er nog buitenlandse zenders.

  2. Mack zegt:

    Ik heb werkelijk geen idee of 100 miljoen veel is in dit perspectief. Een programma van de publieke omroep kost om en nabij 50.000 per aflevering. Dus het lijkt aardig veel. Is er niet een programma wat 200 keer per jaar wordt uitgezonden? Als we DWDD nu eens afschaffen, dan zijn we er toch?

    • robschimmert zegt:

      Ruim die hele shit van vermeende human interest op, verkoop het aan RTL of SBS of Fox en de bezuiniging is daar. Of zijn bijvoorbeeld ‘DNA onbekend’, ‘Het familiediner’, ‘Spoorloos’, ‘Memories’, ‘Ik vertrek’ echt gezichtsbepalend voor de publieke omroep? Er is toch geen weldenkend mens in dit land die dat nog gelooft?

      • Mack zegt:

        Ik vind dwdd wel aardig maar ik zou zonder kunnen. Wat ik wel heel leuk vind is “de reunie” Amusement, maar toch met wat meer diepgang. En een programma dat niet steeds onderbroken wordt door reclame is op zich al goud waard natuurlijk. Weerberichten op tv, waar hebben we die voor nodig?

        • robschimmert zegt:

          Ik kijk naar de weerberichten omdat ik steeds in gespannen afwachting ben of ze door Willemijn Hoebert worden gepresenteerd. Daarvoor alleen al dienen ze op tv te blijven. Maar dat terzijde. Een publieke omroep met twee netten zonder al die human interest, zonder consumentenprogramma’s waarvan er geloof ik wel zes in de week zijn en die toch altijd bol staan van sluikreclame, en zonder reisprogramma’s die immers alleen worden gemaakt voor het plezier van de makers. Dat moet toch voldoende zijn plus veel eerder een garantie voor kwaliteit, als ze ook nog eens vrij van reclame zijn. Dan heb je zelfs een echte publieke omroep die ook nog eens onafhankelijk is.

        • Mack zegt:

          Is dat je vervangende medicatie na het verdwijnen van Sasha de Boer?

  3. robschimmert zegt:

    Dan begint het wel erg op afkicken te lijken omdat ik haar nog maar weinig te zien krijg…..

  4. Sjoerd zegt:

    Wat mij betreft is een publieke radiozender en een publieke TV zender meer dan genoeg…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s