Machteloos tussen de schappen

Machteloosheid kent verschillende gradaties en verschijningsvormen. Er is die machteloosheid die blinde woede oproept, met lijnrecht daartegenover dat gevoel compleet in je hemd te staan. Wat me nog wel eens wil overkomen op een plek waar je het eigenlijk niet zou verwachten. Omdat je als klant koning bent en dus best op je wenken bediend mag worden. En dat blijkt in de dagelijkse praktijk zoals ik hem ervaar, toch overvraagd te zijn. Ondanks dat ik wel inzie dat de werkelijkheid en de mogelijkheden van een supermarkt, want daar gaat het weer over, uiteraard ook beperkt zijn en alle artikelen nu eenmaal niet op ieders ooghoogte afgepast uitgestald kunnen worden. Maar normaal gesproken zou ik met mijn gemiddelde lengte van 1.76 meter toch geen problemen mogen ondervinden bij het pakken van de artikelen uit de respektievelijke schappen. Hoe weerbarstig de praktijk bij mijn C1000 is en zich dus niet met dat verwachtingspatroon verhoudt, moet ik toch enkele keren per maand ervaren. Want dan heb ik in ieder geval de pech dat ik praktisch op mijn buik en op de vloer gelegen dat flesje Roosvicee op de onderste regel en dan volledig achterin moet zien te bemachtigen. En die tegenslag kan zich ook nog eens in hetzelfde pad herhalen als de grote pakken Roodmerk-koffie ook nauwelijks meer voorradig zijn en ik voor de tweede maal plat op de grond moet gaan liggen, omdat hurken zelfs niet meer volstaat.

Voor de geoefende militair die wekelijks een stormbaan doet, een fluitje van een cent zo´n aktiviteit, maar een vrouw van ver in de zeventig of voor in de tachtig zie ik dit dus niet doen. Maar dat het nog erger kan in diezelfde supermarkt, weet ik maar al te goed omdat ik mij daar al de nodige keren voor pias heb voelen staan als ik artikelen van de bovenste plank wilde hebben, maar daar onmogelijk bij kon omdat ze gewoon veel te ver naar achteren uitgestald lagen. Met als gevolg gebaren van machteloosheid van mijn kant, zelfs vruchteloze pogingen om de stellingen te beklimmen om dat blik Pringles te bemachtigen tot het moment dat een C1000 – medewerker, die ongeveer 1.95 meter mat, mij quasi achteloos de helpende hand toestak en mij uit die ridicule situatie verloste. Waar ik wel met de klemmende vraag achterbleef hoe dit moet met al die klanten die kleiner dan ik zijn en al helemaal niet meer die fysieke souplesse bezitten die ik gelukkig nog wel heb, maar die zelfs mijn machteloosheid op sommige momenten niet kan voorkomen. Wordt hierover bij supermarkten wel nagedacht of heeft men dit als onoplosbaar vraagstuk al ingecalculeerd als ondernemersrisico, deze lichamelijke oefening en inspanning die de kopende klant zich soms moet getroosten?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Machteloos tussen de schappen

  1. Sjoerd zegt:

    Aan de ingang een trapladder en een plintenladdertje plaatsen.

  2. Emigrant zegt:

    Oude vrouwen doen daar minder moeilijk over. Ze vragen mij regelmatig: ‘Jongeman, wil je even dit-of-dat voor mij pakken?’ Terwijl ik ook al tegen de 67 loop, maar nog steeds 1.86 groot ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s