Herfstochtend

Er is een kategorie poëzieliefhebbers waarvoor het rijm en het metrum of ritme van een gedicht bepalend zijn voor de kwaliteit ervan. Een andere kategorie voelt zich meer aangetrokken tot het gedicht als verklanking van het beeld of een gevoel, waarbij de associatie die door de woordkeus en volgorde daarin wordt opgeroepen, bepalend is. Die laatste groep, waartoe ik mij ook reken, wordt bijvoorbeeld geheel op haar wenken bediend door het rag van woorden dat de Zuidafrikaanse dichteres Ingrid Jonker (1933 – 1965) ingrid_jonker-227x300als het ware spint om het beeld van de herfstochtend op te roepen in het gedicht dat ook die naam draagt, “Herfstochtend” dus:

Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort
ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen
door alle wateren zul jij komen
alle oerwouden op alle wegen
in elke droom die ik me niet meer herinner
je handen die zichzelf onteigenen
en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst

Ochtendstralen verwarmen de kamer als
gouden eekhoorntjes op zoek naar verborgen geheimen

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s