Janhagel in de politiek

Gisterenavond werd weer eens haarscherp bewezen waarom ik zo genoeg heb gekregen van de vaderlandse politiek en totaal geen affiniteit meer heb met de wijze en de toon waarop een gezelschap mannen met elkaar een gesprek en een discussie pleegt te voeren. Het Prinsjesdagdebat liet ten overvloede nog eens de juistheid van mijn afkeer zien, die ik overigens heel graag voor een andere positie zou willen inruilen. Maar welke kans word je daartoe als belangstellende, buitenstaander of gewone kiezer geboden? Geen enkele toch? En wie naar die uitzending heeft gekeken, moet zich zonder twijfel thuis voelen bij mijn stellingname. Want wat moet je nog met zo’n stelletje kerels dat alleen maar in de woestijn van het eigen gelijk staat te roepen en daardoor elk ander geluid dat daaromheen opklinkt, gewoon mist of niet wil of kan horen? Zo stonden ze daar hun mannetje te staan, nog meer haantje te wezen en alleen maar baltsgedrag te vertonen. Geen van de zes daar aanwezige fractievoorzitters uit de Tweede Kamer uitgezonderd. Met de een uiteraard meer een opgewonden standje dan de ander, maar per slot van rekening allemaal volkomen falend om een verbinding te maken met het kijkend publiek, om dat recht in de ogen te kijken en daarvoor begrijpelijke taal te spreken.

Het was zesmaal die typische preek voor de eigen parochie die nog het meest werd benaderd, hoewel het ronkend eigen gelijk en de zelfgenoegzaamheid vooral dominant doorklonk in alle lawaai dat die zes mannetjes bij elkaar wisten te produceren zonder de kijker of luisteraar achter te laten met dat gevoel dat de wijn die al de hele dag was geschonken ook maar een tintje helderder was gemaakt. Zodat in dat hele Prinsjesdagdebat het niveau van de kroegpraat niet werd ontstegen. Gewauwel dus van de bovenste plank, zonder dat een kop of staart te herkennen viel. Met een vorm die dat gehalte angstig dichtbenaderde, als er zo langs elkaar heen werd gepraat, en met een ambiance die je in ieder café tegenkomt als zes kerels met elkaar aan de praat raken en elkaar dan alleen nog maar kunnen en willen overtroeven en overschreeuwen. Iets anders lieten de heren politici eigenlijk niet zien, die daarom wat mij betreft collectief naar de dorpspomp kunnen lopen om daar hun praatjes verder aan elkaar te verkopen. Want wat moeten wij met dit janhagel dat in de politiek verdwaald blijkt te zijn?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s