Tweedehandsliefde

Ook zoiets dat typisch anno nu of 2.0 genoemd kan worden en waarvan ik dus echt niet weet wat ik ermee aan moet. Het schijnt te moeten kunnen, maar om nu te zeggen dat het bij mij warme gevoelens oproept, is bepaald overdreven te noemen. Maar de bedenkers van het betreffende concept wagen het bestaan ervan via markt – en klantonderzoek wel te rechtvaardigen door de stellige bewering dat gebruikers en deelnemers hun creativiteit in het dagelijks leven daardoor alleen maar zien toenemen. Nou, dan moet er toch niets mis mee zijn, met dat idee van de datingsite “Second love” uit welke hoek namelijk de boodschap komt dat mensen voor wie die ene partner toch wat te weinig van het goede is, dat beetje extra spanning in het leven kan worden geboden in de vorm van die altijd vrijblijvende flirt, die blind date of zelfs dat tweede liefje dat dan de sleur van alledag zou moeten veraangenamen. Met alle mogelijkheden en zelfs garanties dus om juist daarmee fantasieën te kunnen uitleven en vorm te geven. Wat dan dat creatief proces zou zijn dat mensen bij zichzelf langs deze weg kunnen ontdekken en verder verdiepen, met als uiteindelijk resultaat die vermeende groei in creativiteit.

Je moet er maar op komen en waarvan ik er trouwens nog wel tien zou lusten. Omdat zo aan alles wel een punt is te draaien en altijd een reden is te verzinnen om zich dit soort escapades te permitteren. Want zo past immers op ieder potje wel een dekseltje als het al geen vergoelijking is en tegelijk de volgende verleggging van morele grenzen genoemd kan worden die de hedendaagse samenleving kennelijk nodig heeft om zich nog overeind en in balans te houden. Maar dus wel zonder mij, omdat genoeg voor mij genoeg is en ik dus wars ben van dit soort smoesjes en redengevingen. Met als klap op de vuurpijl en enormiteit die verwijzing naar creativiteit, die kennelijk bedoeld en nodig is omdat mensen de boog niet lang meer gespannen kunnen of willen houden en voor die slapte en zwakte de uitvlucht van de beheerders van “Second love” op een presenteerblaadje aangeboden moeten krijgen, alsof het in de prijs begrepen is die betaald moet worden voor per saldo tweedehandsliefde die dus op een derderangsniveau wordt aangeprezen. Waar men anno nu blijkbaar graag intrapt, vooral als het om het eigen gerief gaat.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Tweedehandsliefde

  1. Mack zegt:

    Verschrikkelijk. En het ergste nog vind ik de rechtvaardiging van de makers, die net als alle andere marketeers gewetenloos zeggen dat er een markt voor is en dat ze daar alleen op in springen. Als morgen Adolf Hitler zou opstaan en in de politiek zou gaan is daar ook een markt voor. Maar daarom is het nog niet minder verwerpelijk. Het enige is dat je er tegenwoordig mee wegkomt. Het is niet strafbaar en het is een vrij land. Vroeger werd er toch wat meer op gelet, hoe bekrompen misschien ook, maar het scheelde wel heel veel gebroken kinderhartjes, schat ik zo in.

  2. pjotr zegt:

    Typisch een product van de moderne “moet kunnen”-instelling. En als het geld oplevert, is toch alles geoorloofd?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s