Wij en het Syrische drama

Het kan best zijn dat ik met mijn waarnemingen en konklusies aangaande het Syrische drama helemaal bezijden de waarheid en werkelijkheid zit. Anderzijds kan het toch niet zo zijn dat mijn fantasie zich zo heeft meester gemaakt van mijn verstand dat ik als gevolg daarvan tot deze ordening van feiten kom. Want hoewel de nu al meer dan twee jaar durende burgeroorlog in dat land tot nu toe honderdduizend mensen het leven heeft gekost en twee miljoen mensen van huis en haard verdreef, schijnt dat bijeen genomen nog lang niet voldoende te zijn om dusdanige bewegingen waar dan ook ter wereld tot stand te brengen die een eind maken aan deze verschrikkingen. Waarvan we van dag tot dag dankzij de nieuwsagentschappen, internet en de sociale media kennis kunnen nemen zonder dat het ook iets daar en in ons verandert. Het is weer het verhaal van die druppel en de bekende steen, zoals wij ook langzamerhand murw zijn gemaakt door alle beelden en berichten, welke we nog slechts voor kennisgeving aannemen of zelfs bij gebrek aan beter nieuws ontkennen en dus maar de andere kant opkijken. Wat moet je namelijk nog met die Arabieren, die soennieten, alevieten of welke islamieten ook die kennelijk niet anders meer kunnen dan elkaar af te slachten.

Is het niet in die Syrische burgeroorlog, dan gebeurt het wel in Irak, in Egypte, Pakistan of Jemen. Kortom, het is overal in die Arabische wereld wel hommeles, lijkt de teneur in de stemming te worden die in de Westerse wereld heerst. Waar het anti – islamitisch sentiment zo haar gelijk lijkt binnen te halen, bij gebrek aan kennis en inzicht in het door populisten beheerste denken over de nijpende situatie in dit deel van de wereld. Die in ieder geval ontkent dat er sprake is van een emancipatiestreven dat onder grote groepen Arabieren heerst en dat zich alleen maar heftiger uit dan wij in het Westen gewoon zijn met ons onderkoelde gevoel. Dat moet ons onbegrip, onze desinteresse verklaren voor het Syrische drama en de gevolgen ervan voor zo grote aantallen mensen. En ik zou mij hevig moeten vergissen als die afkeer ook niet zoveel als de vrucht is van het zaad dat het kwalijkste populisme ooit heeft verspreid en waarvan we dus de treurige gevolgen in de vorm van deze apathische en zelfs afkerige houding nu moeten oogsten. Waaruit slechts spreekt dat het ons geen ene moer interesseert, te ver van ons bed als het allemaal toch is. Met dank aan Geert Wilders die het altijd al heeft gezegd.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Wij en het Syrische drama

  1. Ximaar zegt:

    Syrië zit behoorlijk complex in elkaar. De leider is goed opgeleid en maakt van dezelfde techniek gebruik als de USA en Israel. Ofwel je noemt je tegenstanders ‘terrorist’ en je hoeft er dan niet meer mee te praten en mag alle wapens er ongelimiteerd tegen gebruiken.

    Daarnaast is het zittende regiem Aleviet, iets dat Israel en de USA prima vinden. Alevieten zijn een minderheidsgroep die tussen de Islam en het Christendom zit. Wat Israel betreft kan je beter een Aleviet als buur hebben dan een Soeniet, Siiet of extremer.

    Daarnaast is dit conflict ontstaan door inwoners die dachten dat de USA hen wel zou steunen. Net als gebeurde in Tunesië, Libië en Egypte. Helaas hadden ze misgerekend en steunt de USA primair Israel en die vind de huidige situatie in Syrië prima. De oppositie is vervolgens verdeeld en de kans dat het op iets uitdraait als in Egypte is groot. Wederom een reden voor het Westen om niet in dezelfde valkuil te trappen.

    Als laatste moeilijkheid is er nog buur en Navoland Turkije. Die vervolgen al jaren de Alevieten. Als de USA teveel het regiem van Syrië steunt, dan jagen ze Turkije tegen zich in het harnas. Dus doet de Westerse wereld niets.

    Of dat slecht of goed is weet ik niet. De Westerse ‘hulp’ in Iraq en Afghanistan waren voor die landen ook niet echt een verbetering.

    De USA is zelf lekker op dreef met het treiteren van de bevolking in Pakistan en Yemen. Als ze zo met hun drones doorgaan, dan kan dat alleen maar meer vijandigheid oplveren.

  2. Mack zegt:

    Zolang ik mij kan herinneren is het midden-oosten al een brandhaard. Israel-Palestijnen, Irak-Iran, Libanon, ook voor Geert Wilders was het er al niet pluis. Als het zo in elkaar zit zoals Ximaar zegt, dan moesten we ons inderdaad voortaan alleen nog maar gaan bemoeien met ons binnenland. Anders krijg je scheve gezichten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s