Filip en de Belgische eenheidsstaat

Over het algemeen heb ik niets met het instituut van de constitutionele monarchie, de moderne vorm van het koningschap welke ingepast is in een democratische staatsvorm. De figuur van het staatshoofd door erfopvolging of geboorte past niet in mijn gedachtenwereld, is strijdig met de principes die ik koester over de inrichting van een staatsbestel. Dat heb ik hier al vaker verkondigd en zelfs de idee dat dat koningschap zijn nut heeft om als symbool te fungeren voor de eenheid van een volk, natie of land, kan mij niet vermurwen of op een andere gedachte brengen. Het slaat allemaal nergens op, het is gedateerd, stamt uit een andere tijd en heeft verder inhoudelijk geen bijdrage aan het functioneren van een democratie. Zo leert zelfs de praktijk, waarin die regel toch weer zijn plausibele uitzondering blijkt te kunnen hebben, die mij zelfs van het nut van haar bestaan overtuigt. En daarvoor hoef ik niet eens zover van huis. Een enkel straatje om en de Maas over en ik ben in het land dat naar mijn idee wel gebaat is bij het koningschap dat door mij zo principieel van de hand wordt gewezen. Want als er één land is dat zijn voordeel put uit het modern koningschap, dan is dat wel België.

Dat lijkt immers verscheurd te worden door bekrompen deelbelangen en de daarmee gepaard gaande middelpuntvliedende krachten, welke als nooit tevoren druk zetten op het voortbestaan van de Belgische eenheid. Waarvoor noch Eddy Merckx, de Europese hoofdstad Brussel, Kim Clijsters, Justine Henin of de Brabançonne immers garant kunnen staan. Hoogstens dus de koning, waarbij het er niet toe doet of diens naam Albert of Filip is. Maar alleen omdat de Belgische werkelijkheid daar om vraagt. Want je moet er als goede buur toch niet aan denken dat een Bart Dewever met zijn bij voorbaat verdacht Vlaams nationalisme die koning naar de kroon steekt, hem weer te machtig wordt zoals dat ruim zestig jaar terug ook al gebeurde toen Leopold moest terugtreden omdat hij zich in de donkere oorlogsjaren verbonden had met datzelfde foute Vlaamse nationalisme dat de kant van de bezetter koos. Te hopen is het dat de nieuwe koning Filip die historisch mogelijke reflex de baas zal blijven en weet te voorkomen dat de geschiedenis zich herhaalt. Omwille van de Belgische eenheid en de rust in de rest van Noordwest – Europa, dat op de capriolen van Bart Dewever bepaald niet zit te wachten.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s