Vertrouwensbreuk in de polder

Ronduit alarmerend en tegelijk raadselachtig kan de omslag genoemd worden die in de stemming van de Nederlandse consument gedurende de afgelopen zes jaar is opgetreden. Uit gegevens van het CBS valt op te maken dat als gevolg van de economische crisis het consumentenvertrouwen in Nederland tussen de eerste helft van 2007 en hetzelfde tijdvak in 2013 met meer dan veertig procent is afgenomen. Waarmee wij koploper in de EU zijn en qua verslechtering van ons humeur de Grieken, Portugezen, Italianen, Spanjaarden en Cyprioten ruimschoots achter ons laten. Geen ander Europees volk verviel zozeer van zorgeloosheid in getob. Natuurlijk zijn daar legio redenen voor aan te voeren. Daarvoor moeten we toch op de eerste plaats de hand in eigen boezem steken en dus wijzen naar de zwakke prestaties van de kabinetten en regeringscoalities die in die jaren aan het bewind zijn geweest en die met name tekort blijken te zijn geschoten in het adekwaat communiceren van hun beleid en nog meer van het hoe en waarom dat daar aan ten grondslag lag. Zij hebben de Nederlandse bevolking doorlopend gekonfronteerd met slecht nieuws over de stand van het land zonder dat echt helder werd gemaakt wat er precies aan de hand was en wat daarvan de konsekwenties waren voor iedere Nederlander. Per saldo kreeg die alleen maar te horen hoe problematisch het met de overheidshuishouding gesteld was en welke maatregelen er genomen moesten worden om daar een herstel in aan te brengen.

Met, en dat werd in al die jaren tot vervelens toe herhaald, telkens inkomenseffecten voor het individuele huishouden. En die herhaling maakte mensen murw, te meer omdat velen dus ook nog eens rechtstreeks in hun beurs getroffen werden door nullijnen en kortingen op pensioenen ondanks dat de betreffende uitkerende instellingen gezamenlijk een vermogen hadden dat de duizend miljard oversteeg. Waardoor mensen daar ook al niets van begrepen en de volgende aanslag werd gepleegd op hun vertrouwen in hun bestuurders die in hun ogen dus maar wat deden, omdat ze er maar niet in slaagden om duidelijk te maken waar deze pijn, deze greep in ieders beurs nu eigenlijk voor nodig was. Met geen ander gevolg dan deze treurige en tegelijk alarmerende omslag in het vertrouwen van de Nederlandse consument, die nota bene ook nog eens leeft in een van de meest welvarende landen van de EU, welke zijn zaakjes toch behoorlijk voor elkaar heeft. Wie moet er dan nog iets begrijpen van hoe het gaat zoals het gaat? Een ongekende paradox die politiek Den Haag zichzelf in hoge mate mag aanrekenen. Met als gevolg dus die vertrouwensbreuk die tot uiting komt in dat algemene gevoel van dat ze wat aanklooien in Den Haag en waarvan bepaald te hopen is dat ze zo snel als mogelijk wordt gedicht, voordat de verkeerden ermee aan de haal gaan om ons land in een peilloos diepe afgrond te storten.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Vertrouwensbreuk in de polder

  1. Sjoerd zegt:

    We hebben politici nodig die uitrekenen welke acties de burger geld oplevert, en niet welke acties de burger geld kost, zoals HSL, betuwelijn, fyra, JSF en ga zo maar door. Daar gaat een land aan kapot en daar worden miljarden verspilt. Voor ieder cent die ik mag uitgeven voor mijn baas moet ik eerst een business case maken en als de pay out time te groot is kan ik het vergeten.

    • robschimmert zegt:

      En het dan ook nog eens helder maken voor i e d e r e burger en niet slechts voor die paar economen die ervoor doorgeleerd hebben. Dan ontstaat acceptatie, begrip en draagvlak. Terwijl de burger die er al niets van snapt, alles door de strot wordt geduwd.

  2. RadaR zegt:

    IJdele hoop, Rob, die erg veel weg heeft van wanhoop. Die kloof, waar jij over spreekt , is al een tijd terug in een scheur veranderd en Nederland verandert in meerdere tectonische plaatjes En die drijven alleen maar verder van elkaar af. Jij mag en zult er anders over denken, mens “van de nuance” wat je zo graag uitstraalt te zijn, maar de simpele constatering, dat ik [maar ongetwijfeld vele anderen] nergens in dit land een spoor kan vinden van iemand, die kwaliteit, intelligentie, integriteit en “ballen” genoeg heeft om op de inderdaad hoognodige wijze aan de gang te gaan maken je oproep tot een holle, leeg klinkende “desertcry”.

  3. Emigrant zegt:

    Helemaal eens met Rob en Sjoerd, en minder met RadaR. Ik beschouw de politieke malaise in Nederland als een voorbijgaande gekte, die na een paar jaar wel weer overwonnen zal worden. Net als dat in andere landen,. bijv. Zweden, al eerder het geval is geweest. Het probleem is niet gering, en (nog) niet werkelijk van financiële aard. Na God is nu ook de steunpilaar CDA weg uit Nederland, dat vereist natuurlijk een enorme herbezinning en herschikking.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s