Het geluid van Franciscus

Dat de kerk niet aan mij is besteed, heb ik hier al vaker verteld. In en voor mijn persoonlijk leven heb ik er geen boodschap aan. Zonder red ik mij ook wel. Wat echter niet wegneemt dat het als instituut met haar gezagsdragers wel een factor van betekenis vormt voor mijn begrip van de wereld, van wat daarop zoal te koop is. Met een Paus heb ik evenmin wat, maar tegelijkertijd onderken ik wel zijn invloed en belang voor grote groepen mensen, die zich blijkbaar toch laten leiden door zijn uitspraken en boodschappen. Wat inhoudt dat hem dus zeker wereldlijke macht toegekend kan worden en dat hij daarom alleszins het predikaat van geestelijk leider verdient. Waarbij het dus verder niet uitmaakt hoe ik dat leiderschap ervaar en waardeer. Omdat het dus wel is zoals het is. Dat hebben we kunnen zien bij de Poolse paus Johannes Paulus II die gegeven zijn positie invloed moet hebben gehad op de ingrijpende politieke veranderingen in zijn geboorteland Polen, zoals hij, hoewel indirect, daardoor eveneens van betekenis moet zijn geweest voor de totale omwenteling in Oost – Europa aan het eind van de tachtiger jaren. Zoveel gewicht heeft een dergelijke kerkelijke gezagsdrager blijkbaar wel. Wat we al hadden kunnen vermoeden toen Johannes XXIII hoofd van de Rooms – Katholieke kerk was. Want het kan geen toeval zijn geweest dat de periode waarin hij dat ambt bekleedde samenviel met de roerige zestiger jaren, waarbij het er verder niet uitmaakt wat in dit geval oorzaak dan wel gevolg was.

De samenhang is al veelbetekenend genoeg en tegelijk een indicatie voor de rol die een Paus in wereldlijk opzicht kan spelen. Waarmee de stap gemakkelijk is gezet naar de huidige ambtsdrager ten aanzien van wie de verwachtingen steeds hoger gespannen zijn en die hij met name voedde door zijn eerste uitspraken en initiatieven na zijn recente benoeming. Met meteen als de grootste valkuil het gevaar van wishful thinking dat levensgroot aanwezig is bij al diegenen die het conservatisme van de RK – kerk, ook in wereldse zaken, duidelijk zat zijn en elk ander teken zien, misschien wel willen zien, als een herstel van dat door hen zo noodzakelijk geachte engagement van die kerk. Welnu, zij zijn dus door paus Franciscus in zijn preek op Lampedusa royaal op hun wenken bediend. Want wanneer hoorden wij het uit die mond nog eens opgenomen worden voor de armen, kanslozen en verworpenen der aarde? Een generatie is daar overheen gegaan voordat zo’n hoopvol geluid werd gehoord dat mogelijk de aanzet vormt tot maatschappelijke veranderingen. Tenzij dit eerste gewin toch kattengespin blijkt en de zwaluw is die geen zomer in de hoofden en de geesten maakt. Met als enig gevolg een gemiste kans en een levensgrote kater omdat er juist op dit moment behoefte is aan een geestelijk leider die als wereldlijk leider het voorbeeld geeft en mensen wil voorgaan in het verzetten van bakens en zoeken naar nieuwe wegen. Waartoe die Franciscus een aangewezen man lijkt.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Het geluid van Franciscus

  1. Sjoerd zegt:

    De kerken lopen gewoon leeg… Daar helpt ook geen nieuwe paus meer aan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s