Een vreemde Top Tien

Er willen wel eens van die lijstjes, van die Top Tien’s van dit of van dat, langs komen waar je met je pet niet bij kunt. Over het algemeen voel ik me dan niet verleid tot het geven van enig commentaar omdat ik voor mijn gevoel te weinig kontakt heb met de betreffende materie om daarover dan iets te zeggen dat wat mij betreft hout snijdt. Maar een paar dagen terug was het toch zo raak dat mijn klomp brak toen ik een ranglijst zag van de tien beste terrassen van Nederland met daarin opgenomen een terras in Limburg waaraan ik nog niet in de verste verte gedacht zou hebben om het zo hoog en prominent te rangschikken. Uiteraard weet ik niet welke criteria er voor zo’n uitverkiezing worden gehanteerd, maar voor mijn begrip ben ik maar uitgegaan van wat ik zoek en verwacht als ik ergens op een terras ga zitten om wat te nuttigen. Uiteraard moet er een goede en gevarieerde kaart zijn. Maar dat is voor mij toch niet de hoofdzaak en weegt voor mij niet het zwaarst. Belangrijk is het dat ik er comfortabel zit, een aangenaam uitzicht heb en vooral veel passanten kan zien. Want dat is toch een van de voornaamste triggers van het plezier dat ontleend wordt aan een verblijf op een terras. Welnu, daartegen afgezet was de nominering van het terras van brasserie ‘Bie de Tantes’ in Eys op zijn zachtst gezegd verbazingwekkend te noemen.

Los van de kwaliteit van de kaart en de bediening die in dit etablissement de toets van de kritiek zeker kunnen doorstaan, heeft de ligging van haar terras mij nooit kunnen bekoren. Want passerende mensen, die zoals gezegd een sleutel vormen tot het amusement op zo’n terras, zie je er nauwelijks. Althans niet in de vertraagde gang van de wandelaar. Echter des te meer als fietser, motorrijder en automobilist, welke dan ook meteen in grote getale en met het nodige geluid kort langs het betreffende terras scheren over een van de drie wegen die daaraan grenzen. Met als gevolg dat de rust er ver te zoeken is, terwijl het uitzicht bij lange na ook niet overhoudt, omdat je in feite alleen maar tegen de kerk en wat huizen aan zit te koekeloeren. Blijft over dat je je hoogstens kunt vermaken met datgene dat je wordt opgediend en met het bekijken van al diegenen die tegelijk met jou dat terras bevolken. Maar of dat dan de uitverkiezing rechtvaardigt in een Top Tien van Nederlandse terrassen, is voor mij maar de vraag, zeker omdat ik hier in Zuid – Limburg alleen al beslist tien leukere locaties ken, welke ik hier ooit nog eens hoop op te noemen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Een vreemde Top Tien

  1. Sjoerd zegt:

    Dat is op mijn verzoek gebeurd Rob. Want als je daar op het terras zit kijk je tegen een van de mooiste trafohuisjes aan van heel Limburg. Kijk maar eens op hun site bij het 360 graden rondkijken. Als je daar nooit hebt gezeten, moet je dat toch eens gaan doen en genieten van al dat verkeer wat land dat specifieke trafohuisje rijdt. Zelfs mijn MG gaat daar vanzelf naartoe…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s