De last van de zomervakantie

Met het begin van de schoolvakanties lijkt zich een nieuw probleem aangediend te hebben, als tenminste de kranten geloofd mogen worden die er pagina’s mee weten te vullen. Of wordt hier weer gewoon geproblematiseerd omdat er in de geschreven media zo’n drift aan kopij is nu de komkommertijd aan het aanbreken is. Op afstand en welbeschouwd zou dat wel eens eerder aan de hand kunnen zijn, waardoor alles groter wordt gemaakt en opgeblazen wordt tot de proporties die mensen doen geloven dat ze een probleem onder handen hebben. Dit is ook weer zo’n typisch voorbeeld van een aangejaagde kwestie, waarover tot voor kort, dus tot deze zomer, nooit geschreven werd en waarover niemand ook nooit repte. Waarschijnlijk omdat er eigenlijk niets aan de hand was. Dus moesten er wat de kranten betreft daarom slapende honden wakker gemaakt worden met publikaties waar verder niemand op zat te wachten. Een ander punt kan ik er niet aan draaien dat ik in nog geen week tijd op drie plaatsen een verhaal tegen kwam over de belasting die de schoolvakanties met zich mee zouden brengen.

De hinder als de kinderen zes weken thuis zijn en niet onderhevig zijn aan een bepaald ritme. Waardoor ze overgeleverd zijn aan de zorgen en aandacht van vader, moeder, ouders of grootouders, die er dus voor hen moeten zijn. Wat nogal wat van hen vraagt, als je tenminste hun verhalen mag geloven. Want hoe houd je ze voortdurend aan de praat? Of, hoe met je omgaan met die kinderen die de hele dag op hun krent liggen, nergens zin in hebben, hoogstens om wat te gamen? Dat is ongeveer de teneur die te beluisteren valt en die je als lezer zou doen geloven dat Nederland zes weken lang gebukt gaat onder het probleem van kinderen die vakantie hebben, niks aan hun hoofd hebben en kunnen doen wat ze willen. Maar als dat binnen de regels gebeurt die er ook voor hen in die zes weken gelden en waarop ouders en grootouders toch alleen maar hoeven te letten, hoeft er voor de rest toch niets aan de hand te zijn, ben ik geneigd om te zeggen, tenzij je je het nodige laat aanpraten door wat van die journalisten die ook hun werk moeten doen en soms op hun dikke duim terugvallen, waar nog veel meer problemen in schuil kunnen gaan.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De last van de zomervakantie

  1. Sjoerd zegt:

    Vroeger hielden kinderen zichzelf bezig, hadden vriendjes en zo…. Nu moeten ze geëntertaind worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s