In absurdum

Het zal mij niet alleen overkomen dat nieuws soms zo bizar en absurd is dat je er niet eens meer van kan gruwen of er woest over wordt, maar dat er nog maar alleen intens en hard om gelachen kan worden. Want wat moet je anders met de waanzin die zo nu en dan door mensen, en dan niet eens de eersten de besten, wordt bedreven, vooral als ze de grenzen van je voorstellingsvermogen volledig passeert? Zorgwekkend is het wel dat het niet meer om uitzonderingen gaat, maar dat het regel lijkt te worden dat degenen die wij boven ons gesteld hebben, bestuurders dus, echt faliekant, opzichtig en onzinnig uit de bocht vliegen. Waarvan voorbeelden te over. Zoals de bunga-bunga-feesten die Berlusconi, toen hij premier van Italië was, in zijn villa op Sardinië organiseerde, ook ten behoeve van kollega-politici uit andere landen. En wat te denken van het feit dat van alle medewerkers die de Griekse publieke omroep op haar pay-roll had staan, slechts eenderde ook daadwerkelijk daar werkzaam was? Natuurlijk kun je daar schande van spreken en o wee roepen, maar anderzijds is dit zo ridicuul en over the top dat het wat mij betreft te lastig is om mijn gezicht daarbij in de plooi te houden. Zoals ik ook wel de humor kan inzien van de wantoestanden in de top van het landelijk bestuur in Tsjechië, waarin de toon wordt gezet door een vrouw die als de ware femme fatale alles en iedereen die er toe doet in de netten van haar schoonheid heeft verstrikt.

En dan is het toch gewoon leuk om te zien hoe het menselijk tekort dan zo zichtbaar wordt zonder dat je nog echt van slachtoffers kunt spreken, omdat ieder er met het volle verstand bij betrokken is. Leek daarmee het summum van absurditeit en humor te zijn bereikt, binnen 24 uur daarna bleek het allemaal nog sterker te kunnen blijkens de staaltjes van de Britse geheime dienst die het had gepresteerd om in opdracht van haar regering tijdens het prestigieuze G 20 – overleg in 2009 in elk geval twee delegaties, die van Turkije en Zuid – Afrika, afgeluisterd en bespionneerd te hebben. Onvoorstelbaar, ben je geneigd om te denken en te zeggen en daarom eigenlijk dubbel zo leuk, vooral ook door de gebezigde methodes die erin bestonden dat er nep-internetcafé’s in het leven waren geroepen, waar e-mail-onderscheppingsprogramma’s werden ingezet om zo de e-mails van de afgevaardigden van die delegaties te kunnen lezen. Wat natuurlijk ontzettend komisch is omdat je zoiets als normaal mens niet verzonnen krijgt, maar een Engelse inlichtingendienst wel, waar de inventiviteit helemaal opgevoerd wordt als haar regering met spannende vragen komt. Waardoor er niets anders overblijft dan hardop te lachen als de schaamte zo eenvoudig genegeerd wordt en het menselijk tekort daardoor in absurdum zichtbaar wordt.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op In absurdum

  1. Sjoerd zegt:

    Eigenlijk is het te zot voor woorden….

  2. Margo zegt:

    Ik ga dan aan Monthy Pyton denken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s