Cultuurproleten in Valkenburg

Het liefst betitelde ik het gemeentebestuur van Valkenburg als een stelletje kruideniers, dat hoewel bekrompen en kleinburgerlijk toch met de beste bedoelingen op de centen paste. Maar bij nadere beschouwing is het een stuk erger. Want wat blijkt? Dat bestuur wil het liefst haar gemeente goede sier laten maken zonder dat het ook maar een cent kost. Waarna het College van B & W niet te beroerd is om vooraan te staan als de hulde voor de aanwezigheid van al dat moois in ontvangst moet worden genomen. Daar hebben de vroede vaderen van het Geulstadje langzamerhand een bedenkelijke reputatie in opgebouwd, in het uitventen van alle schoonheid die Valkenburg bezit zonder dat het haar een cent heeft gekost. En nu proberen ze dat rot geintje weer uit te halen na alle eerder behaalde succes. Kind van de rekening is in dit geval het museum Land van Valkenburg, dat, hoe je het ook keert of wendt, een toegevoegde waarde heeft bij de totstandkoming en de opvijzeling van het imago van die gemeente. Zoals die rol in feite altijd is weggelegd voor een museum. In Valkenburg mag dat evenwel niets kosten, zo betoogde deze week de verantwoordelijk wethouder.

Ook voor deze culturele instelling gold wat hem betreft de wetmatigheid dat haar bestaansrecht bewezen wordt als het zichzelf volledig kan bedruipen, waarbij hij niet gehinderd leek te worden door enige kennis van zaken noch inzicht bleek te hebben in de stand van het landelijk dan wel regionaal geldende subsidiebeleid. Want daarin wordt de norm gehanteerd dat de betreffende musea voor respektievelijk 17 en 25 procent in eigen inkomsten dienen te voorzien en dat de rest van haar exploitatiekosten door overheidssubsidies worden gedekt. Waardoor een Rijksmuseum zich bijvoorbeeld verzekerd weet van een Rijksbijdrage van 25 miljoen en alle andere musea die onder de verantwoordelijkheid van de rijksoverheid vallen samen nog eens 190 miljoen euro ontvangen, ook in deze tijd dat er bezuinigd moet worden. Kom daar dus niet om in Valkenburg, waar het enige kleinschalige museum in Zuid-Limburg, ondanks haar prachtige collectie regionale kunst, geslachtofferd dreigt te worden door de eis van het gemeentebestuur dat het zichzelf maar voor 100% moet zien te bedruipen. Wat niet meer het werk van kruideniers en boekhouders is, maar slechts ontsproten kan zijn aan het brein van cultuurproleten en – barbaren, waarvan we de namen maar beter niet kunnen noemen. Omdat zelfs zo’n zonnetje nog teveel eer voor hen betekent.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Cultuurproleten in Valkenburg

  1. Sjoerd zegt:

    Toch kan ik dat standpunt begrijpen. Maar dan ook overal voor, voetbalclubs om mee te beginnen en ga zo maar door.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s