De nieuwe rechteloosheid

Over werelden van verschil gesproken, waartussen zo op het oog een kloof van niet te overbruggen onbegrip gaapt. Daarover gaat dit verhaal met in de hoofdrol een man die duidelijk aan de verkeerde kant van de maatschappelijke streep is terecht gekomen. Het heeft hem nooit meegezeten. Natuurlijk heeft hij zichzelf ook niet op de goede weg geholpen omdat hij het toen hij nog jong was, op school liet afweten. Maar er waren en er zijn er meer als hij die daardoor even lastig een plaatsje op de maatschappelijke ladder hebben weten te bemachtigen en daardoor eigenlijk steeds erop zijn aangewezen om maar wat te sappelen en links en rechts baantjes en klusjes bij elkaar te slepen. Omdat er brood op de plank moet. Vaste werkkringen zitten er voor hen niet in, waardoor ze des te afhankelijker worden. Zo ook de man waar het hier om gaat, die zijn inkomen probeert te verdienen met chauffeurswerk via een uitzendbureau. Een typische flexkracht zoals we dat tegenwoordig noemen. Maar dus wel bij uitstek iemand die opdrachtgevers en intercedenten nog meer en eigenlijk als geen ander naar de ogen zal moeten kijken. Rechteloos is hij weliswaar niet helemaal, maar het komt er behoorlijk in de buurt.

Wat meteen het gedrag van deze man verklaart dat voor een weldenkend mens welke in veiligheid en met het comfort van de zekerheid van het maandelijks terugkerend inkomen, nauwelijks te begrijpen is. Omdat het toch verder van het bed is. En op de keper en objectief beschouwd getuigde het ook van weinig verantwoordelijkheidsgevoel van zijn kant toen hij met een doodziek lijf dat nagenoeg krom stond van de pijn door nierstenen, tegen het advies van zijn huisarts, toch gewoon door bleef werken. Waarvoor hij slechts de verklaring had dat er voor hem tien anderen klaar stonden om zijn werk over te nemen als hij het een dag, twee dagen of een week af liet weten, waarna hij maar moest zien of hij weer aan de bak kwam. Bazen, en zeker in het transport, zijn niet zo van de sentimenten, zei hij. Meer van de kosten en het werk dat af moet en van de verdiensten en wat het hen opbrengt. Al het overige is flauwekul, waar zij dus niks mee te schaften hebben. Met welke redenering een huisarts nauwelijks te bereiken is. Die snapt dat gewoon niet. Vandaar die wereld van verschil, waarin het begrip voor de nieuwe rechteloosheid ver te zoeken is en de kloof tussen haves en havenots alleen maar groter wordt, zoals dit simpele, maar aktuele voorbeeld eens te meer laat zien.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Mensen, mensen... en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De nieuwe rechteloosheid

  1. Sjoerd zegt:

    De man heeft de mazzel niet aan zijn kant gehad…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s