Van gesprek naar monoloog

Zou het gesprek waaraan ooit de naam conversatie werd gegeven nog wel bestaan? Zijn al die conversatielessen, die in de vijftiger en zestiger jaren hoogtij vierden, onder andere dankzij het Instituut Schoevers, dan toch hopeloos voor niks geweest? Kijkend en nog meer luisterend naar de praktijk van vandaag de dag zou je het welhaast gaan denken. Want waar wordt nog het gesprek gevoerd in de zin dat het een praten met elkaar is of dat er wederzijds gedachten worden uitgewisseld, waarbij elk van de gespreksdeelnemers ook de kans krijgt om de zin af te maken dan wel om een idee volledig toe te lichten zonder dat luisteraars hun geduld verliezen? Wat de laatste twintig jaar eerder regel dan uitzondering lijkt geworden. Waar maak je het nog mee dat je erin slaagt om uit te spreken? In de rede vallen of onderbreken is usance en bijna een nationale sport geworden. Omdat we alles beter menen te weten dan een ander of in elk geval met onze opinie er meer toe denken te doen. Met als logisch gevolg het opeisen van het recht om aan het woord te komen en wel meteen en direkt, ook al moet een ander daardoor zwijgen, nadat hij of zij al eerder werd overstemd. Is met de kakofonie die zo ontstaat de kans op dat goede gesprek al de das omgedaan, er zijn nog meer manieren om een gesprek om zeep te helpen, zonder dat dat overigens willens en wetens gebeurt. Het is veel meer een gevolg van een sociaal mankement als iemand opeens het woord overneemt bij het herkennen van een aanknopingspunt, dat een vertreksein betekent om zelf met een eigen verhaal van wal te steken.

Met als meest sprekende voorbeeld de dialoog waarin er aangehaakt wordt op een klacht of een ziekteverschijnsel waar wat over wordt verteld en waarnaar het luisteren meestal te veel gevraagd is als men zelf ook zoiets heeft ondergaan of nog ondervindt. Wat is er dan verleidelijker om de rollen om te keren en van luisteraar vertolker te worden van het eigen leed, dat immers veel prettiger uitventen is dan die verhalen van anderen te moeten aanhoren? Waarmee de kans op een gesprek ook hier verkeken is. Want je moet wel goed van vertrouwen zijn en optimist om er desondanks de moed in te blijven houden als pogingen tot gedachtenwisselingen steeds weer gefrustreerd worden, zonder dat er sprake is van kwade trouw, maar veel eerder onvermogen in het geding blijkt te zijn. Met als dieptepunt en meteen als teken dat het misschien wel nooit meer goed zal komen, dat verschijnsel dat hand over hand terrein wint en waar ook nog eens niets tegen is te doen. Dat is de man of vrouw die zich zelf zo graag aan het woord hoort, zo bezeten is van het eigen geluid, dat er maar geen einde komt aan het gepraat dat een monoloog wordt en daarmee model staat voor de gespreksvorm die in onze eigen tijd maatgevend lijkt voor de wijze waarop we met elkaar communiceren en ook informatie overdragen. Met als handigste instrument daartoe de smart – of de i-phone. Of is dit teveel een spiegel die wordt voorgehouden?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Mensen, mensen... en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Van gesprek naar monoloog

  1. Mack zegt:

    Vreemd genoeg zijn het juist de mensen uit de vijftiger en zestiger jaren die zich hier schuldig aan maken.

  2. Margo zegt:

    Maar sommige mensen horen ook wel erg graag hun eigen stem en weten niet van stoppen. Daarom heb ik zo’n hekel aan de telefoon, ik weet niet hoe ik van een monoloog moet afkomen, en face to face is dat toch anders. Als het niet over ziektes en andere ongemakken gaat dan over de kinderen of de kat ….. Ik ben zelf niet zo breedsprakig en denk al gauw; dat vind een ander niet interessant. Maar anderen schijnen zich dat nooit af te vragen en leuteren maar door, en door, en door…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s