Het uitluiden van Meerstadt

Voor onbeschaamde staaltjes is er bij de Nederlandse Spoorwegen nooit teruggeschrokken. Minachting van de publieke opinie is bij dat bedrijf tot een kunst verheven. Met als de ware grootmeester daarin, Bert Meerstadt, die gisteren nog eens het ultieme bewijs daarvan liet zien bij de aankondiging van zijn afscheid als voorzitter van de Raad van Bestuur. Want hoewel het geen toeval kon zijn, waagde hij het om met geen woord te reppen over het Fyra – debacle alsof dat niet de aanleiding zou zijn voor zijn mededeling. Nee, Bert was toe aan een nieuwe uitdaging en wist zich daarbij ondersteund door zijn baas, de voorzitter van de Raad van Commissarissen, die hem met veel tromgeroffel uitluidde, terwijl een of andere vakbondsbestuurder het waagde om van de beste NS – bestuurder in jaren te spreken. Het kwam allemaal zo snel en zo precies bij elkaar dat het wel in scene gezet kon zijn, deze totale ontkenning, deze bevestiging van de grote bertkwaliteiten van Meerstadt op het moment dat deze aankondigde dat hij zijn biezen zou pakken. Een opgelucht ademhalen en plein public schijnt nog altijd niet te passen, waar verhulling van de werkelijkheid meer op zijn plaats lijkt en ook aanmerkelijk gemakkelijker gaat.

Wat moet er anders gemaakt worden van al die loftuitingen die Meerstadt werden toegediend op hetzelfde moment dat hij aangaf het bij de NS wel te hebben gezien? Nadat zijn bedrijf onder zijn leiding de afgelopen twaalf jaar naam had gemaakt met de rondjes rond de kerk, met de vierkante wielen, met de winterdienstregeling die er uit ging bij die paar sneeuwvlokken, de overvolle treinen en last but not least het Fyra – debacle en de veel te duur betaalde HSL – concessie. Waartegenover weing fraais en positiefs is te zetten, hoogstens dat de naam van de NS wel voortdurend op de kaart en in beweging is geweest. Maar of de klant, de reiziger daar veel mee is opgeschoten, blijft voor eeuwig de vraag. Meerstadt in elk geval wel met zijn jaarsalaris van zeven ton plus de royale bonus van meestal hetzelfde bedrag dat hem vanwege zijn puike functioneren jaarlijks werd toegekend. Waarin nogmaals de bevestiging is terug te vinden dat ontkenning van de werkelijkheid bij de NS tot een kunst verheven is en zelfs onderdeel van de bedrijfscultuur is. Zodat de dankzegging voor alle bewezen dienst aan Meerstadt niet meer dan normaal en bijna logisch te noemen is, maar niets met ethiek en normen van doen heeft.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Het uitluiden van Meerstadt

  1. Sjoerd zegt:

    Wellicht dat iedereen zo blij is dat hij weggaat… dat ze die veer wel heel diep in zijn kont steken.

  2. math zegt:

    Ik vindt het wel erg dure veren?
    Hoe lang nog?

    • robschimmert zegt:

      Hij wil tot 1 oktober blijven om de nasleep van de Fyra – kwestie af te kunnen handelen. Waarna hij meteen kan aantreden voor de parlementaire enquetecommissie, waar hij wel een heel goed verhaal te vertellen zal moeten hebben. Want aan zijn eigenwijsheid hebben we deze Italiaanse speelgoedtreinen te danken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s