Bij de dood van Miel Cools

Herdenken is zoveel als herinneren. Welke gedachten roept iemand bij zijn heengaan op? Welke beelden komen tevoorschijn als we de plaats proberen te ontdekken die de pas gestorvene in levens heeft ingenomen? Wat heeft Miel Cools die in het afgelopen weekend op 78 – jarige leeftijd in het Belgische Hasselt is gestorven, bijvoorbeeld voor mij betekend? Die vraag kan ik mij in dit geval konkreet stellen omdat ik het voorrecht heb gehad om deze cabaretier aan het begin van zijn artistieke loopbaan te zien optreden. Het was een van de eerste keren dat ik voor mijn plezier naar een schouwburg ging, dus niet in het kader van het onderwijs of een of ander leerproject. In Roosendaal, in een theater, 600_305_57209911_53725711waarvan ik de naam ben vergeten, maakte ik kennis met Miel Cools, die in zijn eentje een avondvullende voorstelling verzorgde met luisterliedjes, welke hij als de ware troubadour en bard bracht, dus als een minstreel zingend terwijl hij zichzelf op zijn gitaar begeleidde.

Het was het genre dat toen bloeide en waaraan de naam kleinkunst werd gegeven en dat met die naam ook volledig recht deed aan de intimiteit en aan de wijze waarop hij zang, tekst, optreden en volume klein hield. Waardoor je als kijker meer de luisteraar werd die zich volledig kon en moest concentreren op de verhalen die hij te vertellen had en de boodschappen die hij bracht en die praktisch altijd wel ergens over gingen en elke vrijblijvendheid misten. Dat was Miel Cools toen, een sympathiek artiest die geen grote gebaren en gekunstelde effecten nodig had om mensen met zijn meningen, emoties en vertelsels te bereiken. Dat was zijn keur – en handelsmerk, waaraan hij zijn hele leven trouw is gebleven en in welke zin hij ook altijd zal voortleven. Zoals ik hem dus op die novemberavond in 1974 heb gezien, als die Vlaamse troubadour die de tijdgeest altijd overtrof en de waan van de dag de baas is gebleven.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Herinneringen en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s