De smaak van wit goud

Ondanks alle verwoede publiciteit plus goed bedoelde andere reclame lukt het mij maar niet om met de grote stroom mee te gaan en mijn smaakpapillen aan te passen aan de beweerde adeldom van het witte goud, de asperge. In tegenstelling tot alle loftuitingen en vervoering die ik om mij heen hoor, krijg ik het spul maar niet afgeslikt. Om de doodeenvoudige reden dat ik het naar niks vind smaken en het wat mij betreft op geen stukken na zo pikant en prikkelend is als witlof, om maar eens een vergelijking te trekken met een groente die er enigszins op lijkt. Waarbij ik het des te intrigerender vind dat ik alleen maar lees dat die asperge slechts tot zijn recht kan komen in combinatie met andere spijzen of gerechten. Mag ik dan alsjeblieft denken dat alle verhalen die rond dat witte goud opgehangen worden, in de buurt van humbug dreigen te komen?

En is het dan vreemd dat de gedachte bij mij post vat dat het gros van de mensen die zo hoog opgeven over het nuttigen van die asperge dat in de buurt zou komen van het hoogste genot, dat ik die op zijn minst toedicht dat zij zwaar onder de invloed zijn geraakt van al die zwaar aangezette publiciteitscampagnes? Ik weet in elk geval niet wat mij eraan zou moeten bekoren noch dringt tot mij door wat die exclusiviteit dan wel behelst. Waarmee het grote geheim van de asperge wel is vastgesteld, maar door mij niet ontsluierd. Of zou het dan toch de symboliek zijn die in die groente besloten ligt, waarvan in alle verhalen zo hoog wordt opgegeven, die zovele mensen over de streep trekt en in die extase brengt, die inherent is aan de asperge? Want iets anders weet ik dus niet te bedenken bij de flauwe brok die ik van het spul in mijn keel krijg.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Eten en drinken en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op De smaak van wit goud

  1. Ximaar zegt:

    Ik zie nooit TV-reclames en woon niet in Limburg. Dat verklaart waarschijnlijk dat ik er net zo min iets over zie dan witlof. Zelf woon ik wel in een witlofgebied en mijn oom heeft dat tot zijn 79’e geteeld. Kon het ook gratis ophalen als ik wilde. Deed dat alleen vrijwel nooit. Witlof vind ik alleen rauw erg lekker. Soms roerbak ik het, wat ik dus ook met Duitse asperges uit pot doe. Beide gaat goed met rösti, uien, kaas en ham en bij beide vind ik extra kruiden nodig om het op smaak te brengen. Voordeel van die aspeges is dat het in glas zit en ik dat veel langer kan bewaren dan witlof.

  2. Mack zegt:

    Je moet tradities hoog houden. Dat geldt dus ook voor asperges.

  3. Margo zegt:

    Asperges….. mmmmmmm! Heerlijk! Kwestie van smaak Rob! Pas nog gegeten met m’n meiden, die vinden het ook heerlijk! Ik zit nu in Brabant en reisde gisteren door Zuid Limburg, door Maastricht, naar Belgie. Op veel plaatsen zie ik borden dat er asperges te koop zijn. Ik eet ze hooguit 2x per jaar. Je moet niet overdrijven natuurlijk, anders gaat het bijzondere er af!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s