Burengerucht

Wie het idee mocht hebben dat landelijk wonen een garantie is voor rust en stilte, vergist zich grondig. Een verblijf gisteren in onze achtertuin had namelijk snel geleerd dat er ook daar wel degelijk momenten zijn dat dat tot de illusies behoort. En dan gaat het nog niet eens over een uurtje dat die stilte doorbroken werd. Nee, ook wij mensen van het land hebben van die dagen dat je van ’s ochtends acht uur tot ’s avonds zeven uur het horen en zien kan vergaan. Waar je helemaal toe veroordeeld bent als je de plaatselijke voetbalclub tot je buren mag rekenen. Dan kan je natuurlijk wachten op die jaarlijkse feestdag waarmee het seizoen wordt afgesloten en wat uiteraard gepaard gaat met het nodige rumoer, zoals bijvoorbeeld die microfonist die die ene gelegenheid dat hij zich zelf mag horen praten, bepaald te baat wil nemen.

Zodat zijn spraakwaterval nagenoeg ononderbroken zijn gang mag gaan, dus bijna onophoudelijk klatert en slechts stopt voor, nee, niet die momenten van stilte, maar voor de muziek die zo’n dag onvermijdelijk moet opluisteren en waar ik op zich nog geen bezwaar tegen zou kunnen hebben als de keuze ervan van enige smaak en gevoel voor variatie getuigde. Maar dat was dus gisteren zeker niet aan de orde in die elf uur durende cadans die slechts één drein en volume kende, namelijk de stem en het lawaai van die microfonist die elk kwartier even zijn mond hield om de volgende deun telkens te laten horen. Wat zich op deze zondag vierenveertig keer herhaalde. Is dat bij een leuk liedje normaliter al veel te veel en gaat dat dus eigenlijk al ieders tolerantie te boven, de frekwentie waarmee deze schlager de direkte omgeving in werd geslingerd, kon met recht een bezoeking genoemd worden, een vorm van het ergste burengerucht, dat ik daarom ook niet aan mijn lezers wil onthouden, hoewel ik ook wel weet dat er fraaiere wijzen zijn om de week muzikaal te openen.

http://www.youtube.com/watch?v=_GAdtBK5d3s

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Muziek en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Burengerucht

  1. Sjoerd zegt:

    Ein festival der liebe. Ze bedoelen het goed Rob, alleen dat de jeugd daar nog naar luistert… Je had er gewoon eens moeten gaan kijken en even meedoen.

  2. Johnny hartbreker zegt:

    Was gezellig, kun je van jou niet zeggen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s