Botlopen

Dichten is zoveel als spelen met taal en daarin voortdurend de goede verhoudingen bewaren. Die kunst, die vaardigheid was beslist wel toevertrouwd aan dichter, journalist en leraar Nederlands Ed Leeflang (1929 – 2008) zonder dat hij zich daarmee schaarde onder de fine fleur, de elite van de Nederlandse poëzie. Maar dat hij de bekwaamheid daartoe bezat, bewees hij onder meer met de volgende proeve, het gedicht ‘Botlopen’:

We zetten zwinnen in de zandplaat af
met warnetten en joegen stapvoets bot
dyn006_original_222_290_pjpeg_2535747_9c1c62285ac64169647c11bbf7fd4e3cen schol op, vingen emmers vol.

De kotter op de drooggevallen vlakte
hing scheef, de eerste stilte scheen
te dalen uit de zon, een oever was
er niet.

Uit water waren wij getild, samen
met gesloten schelpen, om tenminste
één keer haast te weten hoe het is: te
zijn gestrand en toch te overleven.

Twee of drie uur zou de eb ons hier
nog dulden. Dan niet meer.
Genoeg om te onthouden dat wij het
onbetwiste midden waren van de ruimte,
die wij opgelucht en nietsontziend
bevisten.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s