Wereldvreemdelingen

Bij tijd en wijle zijn ze te zien. Die zeldzame exemplaren van de mensensoort die als ze zich in het wild vertonen, meteen verdoold lijken te zijn, ontrukt als ze dan blijken aan hun gebruikelijke habitat waar verstilling, overpeinzing overheerst en waar onderzocht wordt om te onderzoeken, dus een simpele ademtocht van welke sterveling ook als een inbreuk geldt op de rust en stilte die daar onvoorwaardelijk moet bestaan. Waardoor wie daar gedijt, wel ten prooi moet vallen aan vervreemding als hij verzeild raakt in een omgeving waar loungemuziek juist als die onverbiddelijke voorwaarde geldt voor ontspanning die mensen daar hopen te vinden. De paradox dus ten voeten uit die zich dus voor mijn ogen ontvouwde toen twee oudere mannen, die elkaars broers moesten zijn en beiden als die typische wetenschappers oogden, in gezelschap van hun nog oudere vader en moeder verzeild raakten bij Lodge 7 aan de rand van het Vijlener Bos, dat zo’n typische pleisterplaats is waar de zondagse Vaalsenaar of Kerkradenaar zich een uurtje amuseert met een drankje en hapje erbij. Niks aan de hand daar voor al die mensen en vooral niet te moeilijk, omdat ieder van hen door de week al genoeg aan zijn hoofd heeft. Dus moet het allemaal op die plek gewoon kunnen. Zo’n gelegenheid ongeveer.

Waardoor je in zo’n omgeving en wereld je best moet doen om een echte vreemde vogel te zijn. Hoewel die vier mensen dat juist niet deden, volledig zichzelf waren, maar daardoor volledig uit de toon en buiten de boot vielen en in die zin ook moesten opvallen. Want natuurlijk waren ook zij een afgietsel van dat sjabloon dat ooit eens ontstond uit het beeld van die, zullen wij het maar een wereldvreemdeling noemen? Die man, want die helft van de mensheid schijnt vooral het patent erop te hebben, die alsmaar schichtig en niet begrijpend om zich heen kijkt, met de bijna angstige vraag op zijn gezicht wat hem nu weer overkomt. En natuurlijk loopt die niet met een vanzelfsprekendheid door zo’n restaurant, maar verplaatst hij zich van de ene naar de andere plek omdat hij er geen weet van heeft wat precies aan zijn wens beantwoordt. Resteert dat laatste kenmerk waardoor hij het meeste opvalt, zijn kleding die net uit de verpakking komt, dus nieuw, gloednieuw is en daarom nog voorzien is van alle plooien en vouwen, zoals die in de fabriek werden aangebracht. Welnu, aan dat beeld beantwoordden die twee met hun vader en moeder dus totaal, waardoor zij er inderdaad uitzagen als die wereldvreemdelingen die verdwaald waren en voor wie dat dagje uit, dat bezoek aan de andere wereld, gedoemd was om een bezoeking te worden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Curiosa en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s