Rouwberichten en stijlbloempjes

Het mag best een morbide bezigheid genoemd worden en een rare manier om de dag mee te beginnen. Want het is natuurlijk waar dat het je niet echt hoeft op te peppen in de vroege morgen als je het doornemen van de overlijdensberichten tot een van de hoofdbestanddelen maakt van het lezen van de ochtendkrant. Aan de andere kant is het wel zo dat je per dag al meteen een doorkijkje krijgt op het Hollands, in mijn geval Limburgs leven, op wat daar zoal aan sentimenten te koop is. Het heeft misschien wel wat voyeursachtig als ik al die annonces stuk voor stuk spel, maar natuurlijk wordt mij, en wie verder niet, de gelegenheid daartoe geboden als alle verdriet om het overlijden van een naaste, een familielid, een vriend breeduit wordt geëtaleerd en werkelijk van alle mogelijke franjes wordt voorzien. Want alles passeert daarbij als alle beschikbare registers worden opengetrokken. De symbolen met hartjes, pootjes, ringen, enz. zijn al niet aan te slepen, zoals ook het Nederlandse dichtersgilde voortdurend in stelling wordt gebracht met de toepasselijke versregels van Vasalis, Achterberg, Marsman, Bernlef en wie al niet.

Waardoor je zowaar zou gaan denken dat de lessen Nederlands op de middelbare school nog verlaat hun vruchten afwerpen, want niet voor niets zijn geweest getuige deze eerbewijzen die op de valreep toch nog worden gebracht. En dan uiteraard de veelzeggende citaten van betrokkenen. Het komt allemaal voorbij en vormt een boeiend portret van de overledene dat gecompleteerd wordt en zijn echte dimensie krijgt door de opeenvolging van mededelingen van rouwbeklag waaruit het netwerk, de omgeving, de bezigheden, het leven van de betreurde man of vrouw valt af te leiden. Maar het meest tekenend en intrigerend blijven de meestal laatste en kenmerkende uitspraken waarmee het afscheid wordt ingeluid en bezegeld en waarvan gisteren weer fraaie staaltjes werden gegeven in de vorm van “ ’t is good gewaes”, “Sailing together forever. Ik zal altijd bij jullie zijn. Ik ben alleen voorbij de horizon gezeild”, “Ik verlaat degenen die ik liefheb om te gaan naar degenen die ik liefhad”, “Een mooi mens is heengegaan” en “Wat begon als een reis naar Kopenhagen, eindigde als een reis naar de eeuwigheid“. Zodat ik, vind ik, niet teveel heb gezegd dat het de moeite waard is om iedere ochtend juist de rouwberichten te lezen en daaruit zo’n boeket van stijlbloempjes te plukken, die je waarachtig nog de moed erin doen houden.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Rouwberichten en stijlbloempjes

  1. Sjoerd zegt:

    Ik lees die dingen al jaren niet meer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s