Elf jaar later

Ten opzichte van voorgaande jaren was het gisteren opvallend stil geworden, hoewel de eerlijkheid mij gebiedt te zeggen dat het de laatste jaren telkens al wat stiller op deze datum was. Maar de oorverdovende stilte van gisteren was toch zoveel als een veeg teken van de waan die Nederland zoveel jaren in haar greep heeft gehouden, maar per slot van rekening niet meer is gebleken dan die zucht op de eeuwigheid, als het die status al heeft gehaald. Want wat kan alles in haar tegendeel verkeren als alle stof die hij deed opwaaien, gewoon neergedaald is en per saldo niets blijkt voor te stellen. Wat heeft hij nou helemaal teweeg gebracht? Hoe kon hij anders elf jaar na zijn dood al zo vergeten zijn dat er vandaag al nergens meer een fotootje was te bekennen waarop die paar verstokte aanhangers van zijn gedachtengoed hun grote voorbeeld herdenken. Of niemand wil zich als zodanig nog doen kennen of de denkbeelden van Pim Fortuyn blijken achteraf bezien toch behoorlijk vluchtig te zijn geweest en geen enkel gewicht te hebben overgehouden en dus overgewaaid te zijn.

Die laatste optie lijkt nog het meest voor de hand te liggen, waardoor die man die in de waan die toen rond hem heerste, zelfs nog tot de grootste Nederlander ooit kon worden verkozen, een hype blijkt te zijn geweest, die gedoemd was voorbij te gaan. Waarbij het nog het meest treurig en tegelijk tragisch is dat het soortelijk gewicht daarvan nooit is onderkend, waardoor hij als de verpersoonlijking ervan dat met zijn leven heeft moeten bekopen. Wat des te meer laat zien hoe de Nederlandse samenleving de weg kwijt was geraakt en op het verkeerde pad terecht kwam, niet in de laatste plaats door de kreten en de poses van diezelfde Fortuyn, welke dus hoogst serieus werden genomen en tot bizarre excessen leidde, zoals de boom aan politieke steun en de collectieve hysterie tijdens en na zijn begrafenis. Waarna het met en met gelukkig stiller is geworden en Nederland langzamerhand stoom begon af te blazen, tot gisteren aan toe, de dag dat het elf jaar geleden was dat Fortuyn werd vermoord. Van de reaktie daarop en ons gedrag daarna lijken we eindelijk bijgekomen, waardoor we alleen nog kunnen en willen zwijgen. Waarschijnlijk nog het meest omdat we ons toch rot schamen.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Elf jaar later

  1. Laurent zegt:

    Welnee, het is veel erger! Het is gewoon gemeengoed geworden wat hij allemaal riep. Het verbleekte bovendien enigszins bij wat Wilders er nog overheen gooide. Tegenwoordig vindt iedereen het normaal dat moslims vernederend behandeld of besproken worden, dat vluchtelingen kreperen in cellen, dat we ook zoveel mogelijk doen om die buiten de deur te houden, dat het zelfs strafbaar moet worden als je hier illegaal bent. Dát is wel degelijk de erfenis van Fortuyn; het is salonfähig geworden om een xenofobe eikel te zijn, en als je racistische teksten uitkraamt heet dat problemen benoemen en moet ‘je geluid serieus genomen worden.’

    • robschimmert zegt:

      Nou, islamofobie is een gedateerd verschijnsel geworden, de allochtoon is geen aktueel politiek issue mee, geen issue om stemmen mee binnen te halen, De crisis en Europa zijn onderwerpen geworden om mee te scoren.Ook met het vluchtelingenvraagstuk trap je geen deuk meer in een pakje boter. Konklusie: Fortuyn is voorbij en vergeten en de erfenis die hij heeft nagelaten, blijkt gedateerd en vervlogen te zijn, nadat het kortstondig relevant werd geacht.

  2. Mack zegt:

    Ik dacht dat hij tweede was geworden, maar ook dat vond ik veel te veel eer. Niet dat hij geen kwaliteiten had, maar dit vond ik hetzelfde als Kathie Amehoela die ineens de top tien van de top 2000 opdook. Hij had behalve wat praat nog niks gepresteerd. Nou ja, oke, hij zou waarschijnlijk minister president zijn geworden. Maar hij had wel een hart en hij benoemde problemen zonder racistisch te zijn. Wat Wilders dus ook niet is, maar dat is ook salonfahig gemaakt om dat te roepen. Iedereen denkt Wilders racist, ja klopt. Kwestie van dingen vaak genoeg roepen dan gaat het op een gegeven moment ook kloppen.

  3. Emigrant zegt:

    Ik heb wel hoop dat Nederland binnenkort zijn oriëntering terugvindt. Na de regering Rutte II misschien? Mijn optimisme baseert zich op de soortgelijke ervaring in Zweden, waar in de jaren negentig(?) na een paar rare jaren ook iedereen weer gewoon ging doen.
    De toekomst zal wel voor de PvdA zijn. Het christendom schijnt echt verdwenen te zijn, en daarmee het CDA. De VVD heeft zich de laatste tijd dermate onmogelijk gemaakt, dat iedereen die wel zal uitkotsen.

  4. Ximaar zegt:

    Fortuyn heeft het populisme op de kaart gezet en eigenlijk staat het daar nog op via Wilders en 50plus. Bij elkaar is dat steeds zo’n 20% van de bevolking geweest. In WO-II was ongeveer 20% fout en dat is daarna niet gewijzigd. Deze mensen bleven vaak thuis met stemmen ‘omdat het toch geen zin heeft’. Of ze stemden op onvredepartijen zoals de Boerpartij, Fortuyn, Wilders, maar ook Marijnissen, Wouter Bos en Verdonk heeft een groot deel van deze stemmen (virtueel) gehad. Mijn indruk is wel dat Fortuyn deze mensen weer aan het stemmen kreeg en dat dat Wilders ook nog steeds lukt. Zoveel is er dus voor mij niet veranderd.

    Ik weet ook niet wat beter is. Deze mensen die mokkend thuis blijven of dat zij zichtbaar worden door een politieke partij ‘met sterke man/man*’ die het in hun ogen goed doet.

    (*Verdonk was natuurlijk ook een man.)

    Helaas denk ik wel dat de VVD nog een tijdje de dienst blijft uitmaken wegens een gebrek aan een alternatieve conservatieve partij. Wilders, 50plus, maar vooral de VVD heeft het CDA-stemvee overgenomen. Het was al geen liberale partij, maar om deze mensen te behouden zal het nog meer een conservatieve partij blijven. De SP pikt overigens ook regelmatig een graantje mee met hun sociaal conservatisme. Daar staat tegen over dat de progressievere (GL, D66 en een flink deel van de PvdA) partijen zich te veel als Eurofielen voordoen en daarmee een groot deel van de stemmers afstoot. Als daar geen verandering in optreedt, dan verwacht ik geen verschuivingen in het politieke landschap en krijgen we nog 15 kabinetten Rutte die niet meer dan op de winkel past en geen extreem goede op slechte dingen gaat doen.

  5. Margo zegt:

    Fortuyn was een engerd die het niet verdient met zoveel egards behandeld te worden na zijn dood, louter en alleen omdat hij vermoord is. Dat hij zichzelf tot een soort kroonprins van Nederland promoveerde, en een levensstijl aanhing – met zijn dure huis, dito auto, hondjes, butler en de hele bekakte mikmak – die menig Nederlander kennelijk ambieert en dus bewondering en ontzag oogst, betekent nog niet dat hij het waard was om onthouden te worden. Dat ‘gedachtengoed’ van hem mogen we zo snel mogelijk vergeten. Prima dus dat er geen aandacht aan besteed is! Als ik Fortuyn vergelijk met Wilders: ik heb vele malen liever Wilders dan Fortuyn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s