Foute telefoontjes

Eens kijken of dit herkend wordt. Ook hier in huis zijn er dagelijks van die gewijde momenten. Niet het gezamenlijk gebed voor de maaltijd. Daar hebben wij nooit aan gedaan omdat religie nu eenmaal geen deel van ons leven uitmaakt. Desalniettemin kennen wij ook die verstilling, die toewijding die daar op lijken moet en waarin wij absoluut niet gestoord willen worden, maar wat natuurlijk altijd weer gebeurt. Zo’n tijdstip bevindt zich bij ons in de vroege avond, vlak voor acht uur, als het NOS Journaal op punt van beginnen staat. We zijn er dan helemaal klaar voor om gedurende de volgende twintig, vijfentwintig minuten alle nieuws tot ons te nemen. Een vorm van beeldreligie als het ware, die wij in dat korte tijdsbestek bedrijven en waaraan wij ons dan behoorlijk overgeven. Met als gevolg dat de ontluistering alleen maar groter is als een onverlaat het in die minuten waagt om ons te bellen, om bij ons in te breken. Maar ze bestaan, weten wij maar al te goed. En onze reakties zijn er ook naar, hoewel ze niet uitgesproken worden, maar zeker niet vrij van ergernis en vooroordeel zijn getuige onze snelle en gemakkelijke konklusie dat betrokkene zijn nieuwsgerief zeker haalt bij die gemankeerde nieuwsboeren van RTL of kennelijk genoeg heeft aan de pulp die het Hart van Nederland biedt.

Met die diskwalificaties lozen wij al een deel van onze irritatie en maken wij het ons mogelijk om de betreffende bellers nog enigszins fatsoenlijk te woord te staan, ook al leven ze in een heel ander wereld dan wij met onze toewijding aan het Achtuur Journaal. Wat zij dus demonstreren met dat ongekende vermogen om altijd op het verkeerde moment met hun telefoontje met de deur bij ons in huis te vallen. Sommigen lijken er een neus voor te hebben. Zoals we er bijna ook staat op kunnen maken dat die telefoon ook meer dan eens gaat als er bijvoorbeeld een voetbalwedstrijd op beginnen staat, waarna het eerste kwartier al op de buik geschreven kan worden. Want het babbelt en ratelt natuurlijk achter elkaar door zonder verder met iets of iemand rekening te houden. Maar wat kun je ook anders verwachten als per definitie het verkeerde moment wordt gekozen om naar iemand een telefoontje te plegen? We zullen dat maar het menselijk tekort en het eeuwige misverstand noemen waar we altijd mee te maken hebben en waar we met onze verstilling en toewijding nooit vanaf en langs zullen komen. Dit moest ik even kwijt en wilde ik delen, omdat ik mij niet kan voorstellen dat ik de enige ben die dit lot vaker treft.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Foute telefoontjes

  1. Mack zegt:

    Mij treft het heel vaak bij voetbalwedstrijden. Meestal een vriendin van Linda. “Hallo, er is toch voetbal op tv, dus ik dacht, ik bel even.” Maar waarom trek je de stekker er niet uit tijdens het journaal? Ik kan redelijk bot zijn aan de telefoon als ze me storen.

  2. Ximaar zegt:

    Dit ‘probleem’ heb ik een jaar of 7 terug opgelost. Ten eerste door de kabel uit de deur te doen en journaal op de PC te kijken wanneer het mij uitkomt. Belt er iemand, dan zet ik het journaal stop en kijk ik 10 minuten later weer verder. Ik vind daarbij het 8 uur journaal erg zwak en zeurderig en kies liever voor het 6 uur journaal.

    Maar een 2de ding wat ik 7 jaar terug goed deed was het aanschaffen van een antwoordapparaat. Mocht iemand me op een ongelegen moment bellen, dan neem ik niet op, spreken ze maar in en bel ik terug als het mij schikt. (Meestal tijdens voetbal. šŸ™‚

  3. Sjoerd zegt:

    Wat een onzin, jij bent toch degene die de hoorn oppakt en je nieuwsgierigheid niet kan onderdrukken…

  4. Margo zegt:

    Ik heb een haat-haat verhouding met de telefoon. Ik neem gewoon niet op als ik geen zin in geleuter heb. Desnoods bel ik later terug. Dan heb ik nog geen zin in geleuter, maar goed, soms heeft iemand de telefoon voor iets belangwekkendst gepakt. Dus mijn advies: neem niet op. Na verloop van tijd zal men het wel in de gaten krijgen. Of neem op en zeg, is het dringend? Nee, bel dan over een half uur even terug! Die telefoon is heilig in veel huishoudens. Het is de beste manier om in te breken in iemands leven. Ik bel alleen om iets af te spreken en zelfs dan stuur ik liever een Whatsapp berichtje of mail ik. Leuterverhalen doe ik liever face to face, bij een kop koffie of een glas wijn. Of meer glazen wijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s