Bungeejumpen met Tineke

In hoeverre de universitaire wereld, en dan met name de wereld van het wetenschappelijk onderzoek, nog deel uitmaakt van ons universum, nog verwantschap heeft met het dag-dagelijkse leven, zoals wij gewone stervelingen dat ondergaan, wordt wat mij betreft een steeds vaker terugkerende vraag. Het nieuws dat vanuit die omgeving ons bij tijd en wijle tegemoet waait geeft daar alle aanleiding toe. Waarbij de verwondering en verbazing vaker des te heviger toeslaat door het besef dat de desbetreffende fratsen uitgehaald kunnen worden dankzij overheidsgeld, onze belastingcenten, die in dergelijke wetenschappelijke escapades gestoken worden. Zoals ik al op mijn hoede begin te zijn als ik een verhaal onder ogen krijg waarin ene Tineke Oldehinkel figureert, die bij het Universitair Medisch Centrum in Groningen hoogleraar is in de – en nu komt het, dus diep, heel diep ademhalen om niet meteen in de terminologie kopje onder te gaan – levensloopepidemiologie van veel voorkomende psychiatrische stoornissen. Een hele slok waarvan je dus veel meer, zo niet alles kunt verwachten.

Wat deze Tineke dan ook volledig waarmaakt met haar onderzoek naar de oorzaken van anhedonie, het ontbreken van genot, dat een aantal jaren in beslag gaat nemen. In het kader daarvan zullen de proefpersonen die aan dit grootschalig onderzoek deelnemen, ook gaan bungeejumpen om te kijken of daarmee een stuk van het verloren besef van plezier en genot teruggebracht kan worden. Wat natuurlijk alleen maar verzonnen kan worden als bij experimenten met muizen is gebleken dat een bloedstollende ervaring als een val van grote hoogte bij hen leidt tot de push van hersendelen die hun motivatie en beleving aansturen. Zo wordt dus wetenschappelijk onderzoek bedreven. Waarvan ik mij niet eens meer afvraag wat de relevantie ervan is, als ik zie hoever de vraagstelling verwijderd is van onze prangende werkelijkheid, alsof de aan – of afwezigheid van genot daarin er op de eerste plaats toe doet. Het is gewoon een kwestie van ondergeschikt belang, waarvoor dus wel alle registers kunnen en mogen worden geopend met behulp van ons geld. En die onbalans, die scheve verhouding is het die echt verontrust, maar tekenend lijkt voor de staat van de Nederlandse universitaire wereld, waarin deze onzin en prietpraat gangbaar en toelaatbaar wordt gevonden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s