Dagdroom in Valkenburg

Het was weer aan alle kanten en overal te voelen dat het zo’n dag was om verliefd te worden. Maar daar is het dan ook april voor, de maand die al jaren aaneen verrassingen voor mij in petto heeft als mijn hart na zo’n verstikkend lange winter weer op – en openbloeit. Zo verging het mij vanochtend opnieuw toen ik door Valkenburg reed en het er weliswaar niet uitzag als rokjesdag, maar de wereld en het vrouwelijk deel daarvan, zoals het daar tenminste rondliep, mij in meerderheid leek toe te lachen. Zonder dat de zon echt haar best deed om haar licht op dat tafereel te laten schijnen. Waardoor dat voorjaarslicht onstond dat een gemoed dat er op wacht, alleen maar milder kan stemmen, zeker als zo’n beeld nog eens aangevuld wordt met de op dat moment en die plaats precies goede muziek van Wax. Dan hoeft het groen zich nog niet aan de bomen te laten zien om je te doen beseffen dat elke belofte van iets moois en iets nieuws in de lucht hangt. Waardoor je tred zich met evenveel gemak des te meer versnelt, omdat je je toch op wolken waant als je over het Walramplein op je weg bent naar, ja, naar wat eigenlijk, vraag je je dan af.

Wat doe ik hier en wat doet het er toe als een nieuwe lente je zo maar begint toe te lachen en slechts die enkele beweging gemaakt hoeft te worden om de bliksem in je hart te doen inslaan. Zo kun je begeesterd door het licht en de lucht en de lach van zoveel vrouwen met je hoofd in de wolken terecht komen om onverhoeds uit die droom te ontwaken als er luid geclaxonneerd wordt terwijl je nog half en half in de zevende hemel en fantaserend de straat bij Hotel Voncken oversteekt. Waardoor je op hetzelfde momend weer hard op aarde wordt gezet en tegelijk beseft wat de alledaagse reden is voor je aanwezigheid hier op die godverlaten plek die de hoek met de Hovetstraat daar is. Je moest gewoon een boodschap doen, welke geen excuus kon zijn voor deze dagdroom die je niettemin overkwam en die je maar graag toch even liet gebeuren, om nu weer over te gaan tot de orde van deze zeventiende april die nog genoeg te bieden heeft, ook na of misschien wel dankzij deze meeslepende ouverture van haar ochtenduren.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s