21e Eeuwse discriminatie

Dat er van overheidswege een stringent anti – rookbeleid wordt gevoerd, valt alleen maar toe te juichen. Maar daar lijkt ook meteen de limiet bereikt van wat in dat kader nog acceptabel is als het gaat om de begrenzing van de individuele vrijheid. We kunnen er blij mee en haast trots op zijn dat we wat dat aangaat in Europa nog redelijk de balans weten te bewaren en de nuance vooral in het oog houden. In de Verenigde Staten blijkt dat een compleet ander verhaal, is men de richting kwijt en vliegt het werkelijk alle kanten op, met als enig gevolg dat niemand meer weet waar hij aan toe is en de consistentie in het beleid geheel zoek lijkt. Want wat moet je er mee aan als er nu al in een reeks van staten serieus overwogen wordt om werkgevers toe te staan om rokers van een baan uit te sluiten, om ze niet eens tot sollicitatierondes en – gesprekken toe te laten? Zoals het ook in de planning is om rokers een hogere ziektekostenpremie te laten betalen. Wat dus gebeurt in het land dat de individuele vrijheid zo hoog in het vaandel heeft staan, waar de bescherming van de eigen veiligheid door middel van wapenbezit als een recht wordt erkend dat in de grondwet is vastgelegd en waar zwaarlijvigheid gemeengoed is zonder dat daarover ook maar een discussie start of mogelijk is.

Natuurlijk is het allemaal nog ver weg en ook ver van ons bed, maar niettemin toch serieus te nemen. Want de meest recente geschiedenis leert dat elk stap die in de Verenigde Staten werd gezet om het anti – rookbeleid verder uit te bouwen, een bijna onmiddellijk vervolg in een Europees land kreeg om dan successievelijk in omringende landen ook verwezenlijkt te worden. Dus lacherigheid of een schouderophalen is allerminst op zijn plaats omdat deze in onze ogen absurditeit op enig moment met zekerheid werkelijkheid voor ons zal worden. Dan zal het dus inderdaad zo gek kunnen zijn dat een roker uitgesloten wordt van een baan, een werkkring of een bedrijfstak, ongeacht of dat discriminatie is of niet. Daar zal dan een punt aan gedraaid worden. Waarmee tegelijk het hek van de dam is. Want waarom zouden leeftijdsgroepen of geloofsgemeenschappen niet eenzelfde lot kunnen ondergaan. En wat let dan nog om raciale of andere uiterlijke kenmerken als selectiecriteria te gaan hanteren? Niets toch? Al was het alleen om de eigen bestaanszekerheid te handhaven en veilig te stellen. Waartoe toch zeker alle middelen ingezet mogen worden? Dat heet dan de moderne versie van the survival of the fittest, typisch laat-eenentwintigste eeuws, als middelen en mogelijkheden op dat moment alleen maar schaarser worden…..

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op 21e Eeuwse discriminatie

  1. Sjoerd zegt:

    Die plannen kunnen alleen maar bedacht worden door mensen die niet roken, niet bij de Macdonalds komen en nooit een borrel vatten…

  2. Jolie zegt:

    Tweehonderd procent mee eens Rob en Sjoerd.. (ik weet het, dat klinkt weinig inhoudelijk, inderdaad, wat een gotspe, wapens, vet en alcohol wel, maar sigaretten een grond voor uitsluiting..? een giller!)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s