Verflauwde politieke interesse

Het begint voor mij langzamerhand een prangende vraag te worden. Is het een leeftijdsverschijnsel dat ik me rechtstreeks moet aantrekken of is het meer van deze tijd, waardoor de oorzaak ervan buiten mijzelf ligt en ergens anders gezocht moet worden? Ik heb het over mijn sterk verflauwde interesse in de vaderlandse politiek, welke, zo merk ik nu, in betrekkelijk korte tijd, zeg in ongeveer een jaar, met sprongen is teruggelopen. Kon ik mij tot nog niet zo lang geleden immens druk maken over alle bewegingen, roddels, intriges en processen in en rond het Binnenhof, ik kom nu ineens tot de bijna onthutsende gewaarwording dat wat dus eigenlijk zo’n vijftig jaar een deel van mijn leven uitmaakte, als het ware en bijna plotseling als sneeuw voor de zon is verdwenen. Wat is er toch gebeurd dat dit met zo’n noodgang kon plaats vinden, vraag ik mij in alle hevigheid af. Mijn persoonlijke omstandigheden zijn daar in elk geval niet debet aan, omdat ik mijn interesse voor de politiek tegen elke verdrukking in toch nog wist te houden, ook omdat dat altijd een deel van mijzelf was. Dus moet, misschien wat kort door de bocht geredeneerd, de oorzaak ervan toch buiten mijzelf liggen en dan op de eerste plaats in de politiek zelf, is mijn logische konklusie. Waarbij het niet aan het speelveld zelf kan liggen omdat dat qua omvang en inhoud voor nog geen millimeter is veranderd. Dus moeten het wel de spelers zijn die deze verandering bij mij hebben bewerkstelligd. Wat mij bij nadere beschouwing van de meesten van hen eigenlijk niet eens zo kan verrassen.

Omdat er een grootste gemene deler in dat hele gezelschap valt te bespeuren, waarvan Mark Rutte en Diederik Samsom de meest uitgesproken exponenten zijn. Want beiden hebben namelijk een hoog zogenaamd teflon – gehalte. Wat zoveel betekent dat alles zichtbaar gemakkelijk van hen afglijdt, dat het echte sentiment niet door hen toegelaten wordt en ook niet van hen afstraalt, terwijl ze daarnaast alles, hoe complex de inhoud ook is, even gemakkelijk en vlotweg weten te formuleren. Met als gevolg dat je met deze lieden, waarvoor zo de namen Pechtold, Slob, Dijsselbloem, Zijlstra, Blok of Plasterk ingewisseld kunnen worden, helemaal geen click, gevoel of band kunt hebben. Laat staan met de materie en de onderwerpen, die al ingewikkeld genoeg zijn, maar als ze aan de haag van de tanden van al deze lieden ontsnappen, alleen maar glad en zouteloos zijn, dus naar niks smaken, eenvoudigweg omdat zij geen van allen in staat zijn om er peper laat staan iets van charisma aan toe te voegen. Met als enig gevolg dat het allemaal best wel waar zal zijn, wat er door hen wordt verteld, maar bij mij totaal geen hout snijdt en ook steeds minder binnenkomt. Omdat ik mijn buik blijkbaar vol heb van hun kost, die mij steeds minder brengt en bevredigt en mij alleen nog met de vraag laat zitten of ik de enige ben die met dit lege en flauwe gevoel zit.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Verflauwde politieke interesse

  1. Ximaar zegt:

    De politiek verandert met de samenleving mee. En het kan goed zijn dat die veranderingen niet op jou aansluiten. Iets van leeftijd zal daarbinnen zeker een rol kunnen spelen.

    In het verleden kozen we mensen en die moesten het maar uitzoeken. Ze wisten het immers beter omdat ze doorgaans beter opgeleid waren. Tegenwoordig is het aantal mensen dat net zo goed of beter opgeleid is dan politici erg groot. Het aantal mensen dat de politiek in wil neemt sterk af, waardoor je meer met afdankertjes komt te zitten. Gevolg is dat politici hier mee om moeten gaan. Dus merk je dat politici meer vragen om participatie. Locaal wordt voor het minste of geringste een klankbordgroep of adviesgroep opgericht. Vroeger vonden politice en stemmers dat onzin en tegenwoordig zeker niet meer. Maar als je meer participatie wilt, dan heb je ook andere politici nodig, die tegen een stootje kunnen. Met gevolg dat je van die weglachers krijgt als bijvoorbeeld Rutte, Roemer, Bos, Samsom en Pechtholt. Dergelijke mensen komen ook nog eens minder zuur op TV over en ook dat is belangrijk om stemmen te winnen.

    Zelf zit ik er niet zo mee. De oude manier stond me ook niet aan. Zo’n knul als Dijsselbloem en een slimmerik als Plasterk kunnen op termijn wel eens hele goede dingen voor het land en de samenleving doen, waarvan we de effecten pas over een jaar of 10 gaan merken. Bij Rutte verwacht ik dat niet zo, maar dat heeft meer met de VVD te maken. Die partij is er niet om het land en de samenleving naar een beter niveau te tillen.

  2. Mack zegt:

    Persoonlijk vind ik de Pausverkiezingen veel interessanter. De Nederlanders mogen niet meestemmen maar dat wil niet zeggen dat ze er niet alles van weten en er ook een mening over hebben.

  3. RadaR zegt:

    Misschien mis je de soms felle discussies van weleer op deze plek? En ben je niet zo zeer je interesse maar meer je scherpte een beetje kwijt? Een mens met jouw van aanleg scherpte van geest heeft feedback en misschien wel bovenal een weerwoord nodig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s