Bekentenis

Hoewel een enkele zinswending of zinsopbouw wat gekunsteld aandoet, blijft “Bekentenis” van Hans Warren (1921 – 2001) een fraai gedicht dat er daarom ook om vraagt om meerdere keren herlezen te worden: 

Met zoveel liefde heb ik van je gehouden
dyn001_original_264_266_pjpeg_2535747_734606301760a333fe9873b96ddbf209dat, nu ik bijna je vergeten ben,
het zeggen van je naam mij is gebleven
een liefkozing, waar ik dagen op kan leven.

En dit is de liefste herinnering:
hoe op het plein, een honinglied van linden,
vanuit de schaduw over witte straten
je aan kwam lopen. Speelse zomerwinden

sloegen de gele zijde van je kleed
tegen je ranke lichaam, en je ogen
waren van heimwee raadselig verwijd.
Hoevele zomers zijn sindsdien vervlogen.

Met zoveel liefde toch heb ik van je gehouden
dat, nu ik bijna je vergeten ben,
het een liefkozing der lippen is gebleven

je naam te zeggen als ik eenzaam ben.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Bekentenis

  1. Margo zegt:

    Hans Warren … daar heb ik ooit een deel van zijn dagboeken van gelezen. Ik vond het een walgelijke man.

    • robschimmert zegt:

      Zo kun je wel driekwart van de literatuur afdoen. Want waren Hermans, Reve, Mulisch en de dichters Bloem en Achterberg van die toffe gasten. Het gaat er toch om wat ze geschreven hebben. Nou, als je dat als uitgangspunt neemt, mag Hans Warren en met zijn dagboeken en met zijn gedichten echt nog wel een tijdje meedoen, zonder dat ik het nou zo´n aardige of aansprekende man hoef te vinden.

  2. Margo zegt:

    Hij beschreef zijn eigen leven, en de manier waarop hij met de levens van anderen omging vond ik nogal stuitend. Zacht uitgedrukt. Hoe een schrijver verder is, veel zuipt, naar de hoeren gaat, opruiende taal bezigt enzovoort, daar kijk ik wel doorheen. Hoewel ik idolaat was van Reve in mijn puberteit, later begon ik hem niet alleen als mens, maar ook zijn schrijven veel minder te vinden. Mulisch’ vond ik een leuke man, Hermans ook, Achterberg had z’n hospita vermoord, maar dat alles riep niet zo’n weerzin bij mij op als Hans Warren.

    • robschimmert zegt:

      Ik heb zijn “Geheime dagboeken” van a tot z verslonden. Ik vond ze vanuit literair oogpunt hoogstaand en eenmalig en wat ze helemaal bijzonder maakte was dat Warren zich in zijn ongegeneerdheid juist heel kwetsbaar opstelde. Want noem mij de Nederlandstalige schrijver die je als lezer zo deelachtig heeft gemaakt in zijn twijfels over zijn sexuele geaardheid en identiteit en de gevoelens van verscheurdheid die dat bij hem teweeg bracht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s