YOLO

Tot gisteren ontbrak het aan mijn woordenschat en begrippenkader, waardoor ik door de kennismaking ermee meteen gewaar werd hoezeer de polsslag van deze tijd zich aan mijn waarneming heeft onttrokken. Niemand minder dan Job Cohen, die toch de belichaming van het anachronisme geworden lijkt, die mij hard met de neus op dit feit drukte. Uit zijn mond hoorde ik namelijk voor het eerst de kreet ‘YOLO’ die onder jongeren zo opgeld doet en bijna symbool staat voor hun levenshouding. ‘You only live once’ ofwel ‘Je leeft maar één keer’ is kennelijk de paraplu waaronder hun plukken van dagen, narcisme en hedonisme samen te vatten valt. De gedachte dat alles een uitdaging is en dus bijvoorbeeld comazuipen, het maken van wereldreizen rechtvaardigt. Niet de kost die voor de baat uitgaat, maar precies andersom en dus vooral profiteren zolang het nog kan, schijnt daar onder begrepen te moeten worden. En natuurlijk ook de hoog gespannen verwachting dat alles op zijn plaats behoort te vallen dan wel dat je elke kans op een verzet dient te grijpen ofwel de voorwaarden daarvoor zoveel mogelijk schept. Pakken wat je pakken kunt voordat het te laat is omdat morgen weer een andere dag is die wel eens vies kan tegenvallen.

Met dat veel gebruikte en vaker door mij niet begrepen LOL als het adagium van deze tijd plus het doel om van het leven een feessie te maken. En als het dan even tegen valt, zijn natuurlijk de rapen gaar en is het zinloos geweld de gepaste uitlaatklep voor zo’n altijd onterechte tegenvaller. Hoewel je dat op zich ook weer meegemaakt moet hebben in het kader van de gedachte en het geloof dat je maar één keer leeft. Zoals het even logisch is, zeg ik dan op mijn beurt, om vervolgens ook de konsekwenties van dat zalig niets doen en feestvieren maar te aanvaarden, namelijk dat je een hele lange tijd aan de kant staat, geen werk en inkomsten hebt. Waar dus nu steeds meer sprake van is. Want ook dat hoort bij het leven dat geleefd moet worden. Maar of dat onder diezelfde noemer ‘YOLO’ begrepen wordt, valt zwaar te betwijfelen. Het lijkt veel meer op de onvermijdelijke kater die na elk feestje komt, waar het getuige alle verhalen heel lastig is om mee om te gaan. Want veel van die jongeren, als je hen goed beluistert, zouden bij nader inzien best wel twee keer willen leven. Maar ja, als je voor die invalshoek kiest, dan heb je het ineens over het berouw dat na de zonde komt, welke in dat ‘YOLO’ is samengevat.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op YOLO

  1. Sjoerd zegt:

    Ik zit anders al in mijn derde jeugd…

  2. Mack zegt:

    Ja, zo’n instelling bevordert later de midlife crisis. 😉

  3. Emigrant zegt:

    Vroeger meende men twee keer te zullen leven: ook nog een keer na de dood. En men richtte zijn leven min of meer in met het oog daarop. Wat is dat lang geleden, wel een halve eeuw! Het klopte weliswaar niet, van dat tweede leven, maar de activiteiten in het eerste leven kregen er wel een zekere degelijkheid door.

    • Mack zegt:

      Nog steeds gelooft een meerderheid van de wereldbevolking in een tweede leven. Maar jij weet meer?

      • Emigrant zegt:

        In Nederland gelooft – natte vinger! ­– de helft van de bevolking niet meer in de wederopstanding, het jongste gericht e.d.. Dat heeft misschien heel bevrijdend gewerkt, maar heeft ook voor een desoriëntatie en ontwrichting van het land gezorgd. Zo veel mensen weten niet meer waarheen en waartoe, en ze doen dus maar wat.

        • Mack zegt:

          Tja, ik weet het uiteraard ook niet. Wat ik wel denk te weten is dat het aan het eind van je leven niks uitmaakt of je nu alles uit het leven hebt gehaald wat er in zat of dat je gewoon je leven leefde. Dat alles eruit halen wat er in zit doen mensen tegenwoordig toch niet meer voor zichzelf, maar meer voor Facebook.

  4. Emigrant zegt:

    Ik heb soms gedacht dat ik niet alles uit mijn leven had gehaald; integendeel, dat ik minstens twintig jaar gewoon vergooid heb. Maar dit onderwerp heb ik uit mijn hoofd geschrapt toen ik merkte dat leeftijdgenoten, ook hele actieve, precies dezelfde gedachte hadden. Wat mijn leven waard was of is moeten de nabestaanden dan maar uitzoeken.

  5. Margo zegt:

    Yolfy is het eigenlijk: you only live for yourself!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s