Sensitiviteit en empathie

Voor mijn gevoel hebben ze hun beste tijd gehad en zijn ze in twintig jaar tijd de kracht die er in het sociaal en professioneel verkeer aan werd toegekend, volledig kwijt geraakt. Ik zie er tenminste niets meer van terwijl ik ze met de jaren toch aardig in mijn systeem heb weten te krijgen. Want wist ik in 1987 veel van empathie en sensitiviteit? Ja, ik kende de begrippen en hun betekenis. Maar ik had er geen notie van wat ik mij ervan in de praktijk moest voorstellen. Waardoor ik professioneel aanvankelijk toch nog wel eens tegen de lamp liep, omdat ik op het verkeerde moment voor mijn beurt had gesproken en niet het goede moment had afgewacht om mijn punt te kunnen maken. Op eieren lopen was het. Niet meer en niet minder. Op je hoede zijn om uitglijders te voorkomen in een omgeving waarin je geacht werd om klantgericht te denken, te werken en te handelen. Je voortdurend in je gesprekspartners verplaatsen om te weten wat er in hen omging om op basis daarvan het goede advies uit te brengen of de adequate oplossing aan te dragen. Wat zoveel betekende dat jij met je kennis geen vertrekpunt meer was, hoogstens klankbord, aanspreekpunt en sparring partner.

Tegen die achtergrond en in die kontekst diende je te opereren, met de basishouding zoals die hiervoor was geschetst. Lastig om je die eigen te maken als je altijd gewend was om andersom bezig te zijn. Wat uiteindelijk wel is gelukt. Waardoor de geest van de negentiger jaren toch vaardig over mij werd, zij het dat ik er niet al te lang plezier van heb gehad omdat ik daarna toch heel veel bij mensen heb zien veranderen in hun optreden, hun gedrag, hun denken en voelen. Met een groeiend accent op het ik, de eigen denk – en gevoelswereld plus een toegenomen volume dat werd en wordt gebruikt om daar ook ruchtbaarheid aan te geven. Waardoor de hardste schreeuwers het eerst lijken te malen en wie het eerst binnen is, een zitplaats heeft, dus mazzel gehad. Zo is de sfeer, de wereld in haar tegendeel verkeerd en zijn empathie en sensitiviteit van de aardbodem verdwenen. Met als gevolg dat ik nu met vaardigheden zit, waar ik niks mee kan beginnen, waarvoor ik alleen maar met grote ogen wordt aangekeken en die me niets meer helpen in dit tijdsgewricht waarin ik opnieuw veroordeeld ben om achter de feiten aan te lopen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s