Bij de dood van Hugo Chavez

Het publieke rouwbeklag naar aanleiding van de dood van Hugo Chavez had natuurlijk in onze zuinige, Europese ogen wat Noordkoreaanse trekjes omdat er zoveel tranen werden vergoten om het verscheiden van de grote leider. Alleen het verschil was wel dat er van die emoties weinig gespeeld waren en dat de Venezolanen die zo in tranen waren, daar welbeschouwd toch alle reden toe hadden. Want in de bijna vijftien jaar dat Chavez aan het bewind is geweest, heeft hij heel wat weggezet voor het arme deel van zijn bevolking die hij daardoor maar al te zeer aan zich verplicht heeft. Hij gaf de armoedzaaiers van zijn land hun zelfrespect, hun identiteit door met de inkomsten uit de genationaliseerde olie – industrie een onderwijsstelsel en een systeem van medische zorg op te bouwen waar mensen echt profijt van hebben gekregen. Een kapitale prestatie die hij onder het vaandel van zijn Bolivariaanse en socialistische revolutie heeft laten plaats vinden en waar met recht door de behoeftige Venezolanen met dankbaarheid naar mag worden gekeken.

Waarmee hij ook een voorbeeld kon worden voor landen als Equador, Bolivia en Nicaragua waar zich een soortgelijke maatschappelijke omwenteling heeft voltrokken en de aloude elite haar machtspositie en haar grote voorrechten heeft moeten prijs geven. Dankzij dus het inspirerend voorbeeld van Hugo Chavez die voor veel Latijns – Amerikanen daarmee een inspirator is geworden om zich te emanciperen en ook los te maken van de Amerikaanse dominantie die op dit continent zo lang en kwalijk een rol kon spelen ten nadele van de bevolking zelf. En daarmee rekening houdend is het theater dat Chavez vaker op het internationale schouwtoneel maakte, nauwelijks de moeite van het noemen waard. Het was meer een handelsmerk waarmee hij de aandacht op zijn land en zijn revolutie wilde vestigen. Des te treuriger en tegelijk fout is het daarom dat hij juist in de Verenigde Staten en in Europa nu daarop wordt beoordeeld en wordt weggezet als een clown, terwijl zijn grote betekenis voor de arme Venezolaanse bevolking wordt veronachtzaamd. Wat de wereld dus op zijn kop is en tegelijk historisch bedrog genoemd kan worden. Ofwel zo’n botte leugen om bestwil, die ten lange leste door de waarheid achterhaald zal worden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Bij de dood van Hugo Chavez

  1. Mack zegt:

    Af en toe kan ik je niet volgen. Wat is deze man nu in essentie anders dan Geert Wilders? Geert neemt het ook op voor de armoedzaaiers in ons land, stopt met geld aan het buitenland geven, heeft dictatoriale neigingen, maakt zichzelf compleet belachelijk en schopt tegen de gevestigde orde aan. Het enige verschil is dat de Nederlanders wat verstandiger zijn en niet massaal op hem stemmen.

    • robschimmert zegt:

      De Nederlanders waren geen armoedzaaiers, kwamen om in de overvloed en zaten nog boordevol rancune. Dat was de voedingsbodem voor Wilders. Chavez nationaliseerde de olie – industrie en liet de opbrengsten daaruit toevallen aan de armoedzaaiers om hen een beetje te verheffen. Mij dunkt dat dat verschil toch wezenlijk is.

      • Mack zegt:

        Wat je eigenlijk bedoelt is dat Nederlanders die in de bijstand zitten of bejaarden met alleen een AOW, mogen geen rancune hebben en Wilders mag niet het geld dat hij op ontwikkelingshulp wil besparen aan hen uitdelen? Sorry, maar ik zie het nog steeds niet helemaal. Het enige verschil is dat Nederland te beschaafd is zodat hier de gasopbrengsten al in overheidshanden zijn en niet in handen van een paar uitbuiters. Anders had Wilders daar zeker tegen opgetreden.

        • robschimmert zegt:

          De denkfout die je maakt, is dat je veronderstelt dat de bejaarden met alleen een AOW en bijstandstrekkers degenen zijn die op Wilders gestemd hebben. Niet dus. Want hij kreeg zijn steun in en uit de Vinex – locaties, uit de middenklasse. Waarmee ik alleen maar wil zeggen dat als jij Chavez en Wilders met elkaar wilt vergelijken dat je dan niet eens van appels en peren mag spreken, omdat Chavez echt van een andere statuur is dan Wilders, nog afgezien van het feit dat Wilders alleen maar een grote bek heeft opgezet en niets gepresteerd, terwijl Chavez zijn grote mond wel heeft waargemaakt door de armoede van zijn bevolking serieus met een medisch, huisvestings – en onderwijsprogramma te verlichten en bovendien ook nog een lichtend voorbeeld is geweest voor landen als Bolivia, Equador en Nicaragua. Het spijt me, maar als je Wilders daarmee wilt vergelijken, dan weet ik echt niet in welke verhoudingen je denkt.

  2. Mack zegt:

    Nou gewoon, logisch. Twee populisten. De ene heeft wel wat gepresteerd omdat hij aan de macht kwam, de ander niet, omdat hij niet aan de macht kwam. Als Wilders hier een dergelijke macht zou hebben, zou hij -volgens zijn verkiezingsprogramma- ook het geld uitdelen aan de minder bedeelden en het bij de rijken weghalen. Ik zie nog steeds niet een groot verschil. Dat de een bij jou een held is en de ander afschuw oproept is dan ook vreemd.

    • robschimmert zegt:

      Voor mij telt met name in de politiek de daad, dat wat iemand heeft gerealiseerd. Aan praatjes en nog minder aan de beweringen wat iemand allemaal zou doen of zou hebben gedaan of zou kunnen of zou willen, heb ik niks, hoogstens dat ik het kan kwalificeren als luchtfietserij en loze beloftes. Vandaar dat elke vergelijking hier krom is en kompleet mank gaat. Want voor hetzelfde geld en een beetje handigheid kun je die Wilders natuurlijk ook vergelijken met Obama of Mandela……

  3. Ximaar zegt:

    Het aparte van Chavez was dat hij min of meer een echte Indiaan was. In de USA maken Indianen geen enkele kans op een politieke functie en hij haalde er het presidentschap mee. De oorspronkelijke bevolking is in heel Zuid- en Noord-Amerika flink achtergesteld en omdat hij 1 van hen was maakte hem dat razend populair. Verder was hij een fervent blogger en zong hij regelmatig zijn bevolking toe. Als ik Chavez zag, dan moest ik altijd denken aan de toekomstige El Lider Macksimale. šŸ™‚

    • Mack zegt:

      Ja, hij is wel een beetje het type ja. Had iets normaler moeten doen. Was ook vriendjes met dubieuze figuren natuurlijk, maar misschien ontkom je daar wel niet aan in de politiek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s