Mijn streep onder Musil

Ten langen leste en na veel vijven en zessen en zoveel keer diep ademhalen ben ik toch gezwicht en heb ik het einde ervan niet gehaald. Bladzijde achthonderd en de wetenschap dat ik er op die manier nog vijfhonderdtachtig ervan had te gaan, bezorgden mij toch de definitieve nekslag. Ik kon het op dat moment niet meer verder opbrengen om “De man zonder eigenschappen” nog te lezen. Robert Musil, de schrijver van deze meesterlijke mislukking, zoals deze vuistdikke roman ergens werd betiteld, had zijn sloperswerk bij mij gedaan. Ik was alle energie, onder andere in de vorm van nieuwsgierigheid, kwijt om nog een vervolg aan mijn leesreis door dit boek te geven. Omdat het maar niet opschoot en bleef steken in allerlei uitvoerige beschouwingen en gedetailleerde beschrijvingen van overwegingen, denkbeelden en inzichten van rissen van deelnemers aan bijeenkomsten van een Stichting die de festiviteiten moest voorbereiden en organiseren ter gelegenheid van het zeventig jarig ambtsjubileum van keizer Franz Josef van de Oostenrijks – Hongaarse dubbelmonarchie.

Waar natuurlijk tot in de kleinste finesses over gesproken kan worden, zoals Musil dan ook heeft bewezen met dit boek, waarover hij twintig jaar deed om het te kunnen voltooien. Dat gebeurde tussen 1920 en 1942. Gedegenheid alom en daarmee ook een doorwrocht werk dat dan ook vlot is opgenomen in de gelederen van de wereldliteratuur en gerekend wordt tot de honderd belangrijkste romans van twintigste eeuw. Waarvan ik vooraf al had kennis genomen en dat mij dan ook triggerde om het te gaan lezen. Maar die status is op geen enkele manier van invloed geweest op mijn oordeel over dit werk noch op mijn besluit om er uiteindelijk toch mee te stoppen. Hoogstens heeft het de uitvoering van mijn konklusie nog wat vertraagd omdat ik wilde voorkomen dat ik het te overhaast aan de kant zou leggen. Wat dan nu dus is gebeurd. Zonder een vorm van spijt en met het verkregen inzicht dat het niet alles goud is dat er blinkt in de Top 100 van de wereldliteratuur, want mij dus niet per se hoeft te bevallen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Boeken. Bookmark de permalink .

Een reactie op Mijn streep onder Musil

  1. Emigrant zegt:

    Ik ben er ooit ook in begonnen, maar ben bij blz. 250 afgehaakt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s