Berichten uit Kameroen (11) – gastblog

Dit wordt mijn laatste relaas uit Kameroen. Ik ben inmiddels al weer in Buea gearriveerd en bevind me daarmee op een redelijk korte afstand van Douala met zijn vliegveld. Het vergde wel een zesenhalf uur durende reis over hobbelige wegen, die omlijst werden door fraaie natuur. Uiteraard ben ik gaar van die rit, hoewel ik vier uur lang een autostoel heb mogen delen met een leuke vent, die echter al een vriendin blijkt te hebben. En zo´n reis kan hier voor het begin niet zonder een kwakzalver die al zijn heilzame waren, zijn wondermiddelen komt aanprijzen. Wat dan gebeurt met zo´n langdurige en gelikte, maar tegelijk wee makende verkoopmonoloog. Met als resultaat dat allen in ons busje zo´n drank uit hetzelfde bekertje dronken, omdat dat in combinatie met dat steevaste gebed voor een veilige en goede afloop zou zorgen. Waarmee alles weer bij God wordt gelegd in plaats dat men zelf de verantwoordelijkheid neemt. Mijn afscheidsfeest was natuurlijk leuk en amusant, hoewel ik het heimelijk toch vervelend vond om dansend in een Afrikaans kostuum op te moeten komen. Ik heb dus gespeeched voor de kollega´s en dat blijkt me best aardig afgegaan te zijn. Er is veel gezongen en ook dit feest werd geopend met een gebed.

De avond zelf heb ik een bier en twee glaasjes palmwijn gedronken, waarvoor ik de volgende ochtend om vijf uur een zware prijs moest betalen. Want ik had weer vette diarrhee, d.w.z. dat ik nog alleen maar water liet lopen als ontlasting. Waardoor ik voor de tweede keer naar het ziekenhuis moest en dat op de dag dat ik naar Buea zou vertrekken. Wat ik in elk geval gezond wilde doen. Enfin, het hele repertoire werd weer afgewerkt. Overgeven, infuus, flauw vallen, infuus in de andere hand en een voorraad, een kuur van tachtig pillen voor de komende week. Hevig balen dus, omdat het nieuwe bij zo´n tweede gedwongen bezoek aan een ziekenhuis er erg snel vanaf is. Ik mocht na een paar uur naar huis om bij mijn gastgezin nog een dag te kunnen uitzieken. Door deze hernieuwde ervaring ben ik echt blij om naar huis te gaan. Ik heb vooral zin in ander eten, te meer omdat de lokale kost mij over het algemeen moeizaam is bekomen. Het is niet echt lekker en kent nogal wat rare smaken, waar de lokale bevolking overigens wel verzot op is. En dan die Jezus en God die overal met de haren bijgesleept worden. Zoals toen ik uit het ziekenhuis thuis kwam en een kollega mij vertelde dat ik dankzij God opgeknapt was. Waarop ik antwoordde dat dat wel zo kon zijn, maar dat de medicatie daarbij ook geholpen had.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Berichten uit Kameroen (11) – gastblog

  1. Sjoerd zegt:

    Ach, later herinner je je alleen de leuke dingen…

  2. Rob Alberts zegt:

    En heeft Sjoerd gelijk gekregen?
    Nieuwsgierige groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s