Zo’n dag….

Er zijn van die dagen dat alles ineens anders loopt ondanks dat je met het beste been uit bed was gestapt en je er eigenlijk goed zin in had. En dat die belofte ook nog vervuld leek te worden tot het moment dat de telefoon ging en iemand zonder boe of bah of zelfs goede morgen te zeggen met de deur in huis viel, met de simpele vraag hoe het bij ons was. Daar pleegt het bij mij te ontsporen, juist omdat het redelijk vroeg in de ochtend is en het dan bij mij extra nauw luistert als het gaat om het nakomen van de normale beleefdheden. Een paar uur verder ben ik alweer zo aan alle plooien van het leven gewend dat ik mijn schouders daarvoor zou ophalen. Maar op dat matineuze tijdstip dus niet en ben ik bij een dergelijke botheid, zo een ongemanierdheid om te verrekken, waardoor ik geblokkeerd ben om een soepel gesprek verder te voeren.

Met als gevolg dat er bij mij nog alleen maar een hoorbaar geprikkeld ‘Ook goede morgen’ uitkomt, waarna de voorspelbare reaktie er een van diepe stilte is met daaropvolgend de herhaling van de beginvraag, die door mij natuurlijk wordt beantwoord, maar zonder verdere overtuiging, omdat ik al weet wat er op volgt, namelijk dat dat alleen maar de aanleiding vormt om verder te kunnen met het eigen verhaal. Zoals in dit simpele geval van vandaag, waarin we na aangegeven te hebben dat we ons allebei gisteren wat minnetjes hadden gevoeld, te horen kregen dat de halve wereld op het moment dezelfde klachten heeft met daaraan toegevoegd een hele uitweiding daarover. Dat soort belangstelling dus, die ook nog eens uit de verkeerde hoek komt en op de meest foute wijze. Dat kan je op een dag treffen. Zo’n dag was het dus vandaag…….

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

3 reacties op Zo’n dag….

  1. Mack zegt:

    Gisteren ging de telefoon terwijl ik net klaar was met huishoudelijke taken en even ging zitten. Ik nam niet op maar even later kwam Hans naar beneden om te zeggen dat er iemand aan de telefoon was. Ik zei, zeg maar niks en leg hem er maar weer op. Zo gezegd, zo gedaan. Ik hou niet van telefoon.

  2. Sjoerd zegt:

    Wat moet ik daar nou op zeggen. Niets toch. Ik zou zeggen, sorry, ik heb het even druk met het verzorgen van… Bel vanmiddag even terug. Wedden dat ze dat niet doen.

  3. Laurent zegt:

    Daar zou ik ook niet op zitten te wachten zeg. Ik heb geen ochtendhumeur maar ben wel op mijn rust gesteld in de ochtend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s