Carnaval als spiegelbeeld

De klok kan er elk jaar bijna gelijk op gezet worden. Want het is iedere keer weer raak als het Carnaval van start gaat. Nagenoeg tegelijkertijd gaan de sluizen in de rest van Nederland open en krijgen de oordelen en vooroordelen over dat feest weer vrij spel. Want het is natuurlijk erg gemakkelijk om als je niet gehinderd wordt door kennis van zaken je mening ruim baan te geven, te meer als je je er verzekerd van weet dat het tegenspel tot een minimum beperkt blijft. Omdat de Carnavalsvierder wel wat beters te doen heeft dan om zich daartegen teweer te stellen. Zie namelijk maar eens hoe het er aan toe gaat op de sociale media. Als beste stuurlui aan de wal raakt men er weer niet over uit gebazeld en vaker tot een niveau dat de honden er geen brood van lusten en je het bijna spijtig moet vinden dat er zoiets als een vrijheid van meningsuiting bestaat. Hoewel het voordeel daarvan wel weer is dat je direkt weet uit welke hoek de wind waait en vooral hoe. Want schaamte en de vrees om zich te kijk te zetten is er niet bij. Als het maar geluid geeft en een onderwerp heeft, lijkt al voldoende te zijn bij al die opinies die op afstand over het Carnaval worden gegeven.

Waarbij de indruk vaker wordt gewekt dat in de eigen onzin wordt geloofd, te meer omdat men zich slechts bevestigd weet door al die medestanders die net zo hard roepen als kippen zonder kop. Dat predikaat kan zonder aarzeling aan die hele meute van schreeuwers toegekend worden als ze zoiets als het eigen gelijk niet eens hoeven te betwijfelen omdat ze dat met hun volume zo al binnen gehaald denken te hebben zonder het ook maar een moment aan de praktijk getoetst te hebben. Welke moeite ze zichzelf eigenlijk zouden moeten getroosten om erachter te komen hoe de werkelijkheid van het Carnaval in feite ineen steekt en niets meer en niets minder blijkt dan de omgekeerde wereld van alledag en het spiegelbeeld van het dagelijkse leven. Waarin wel eens de ware dreiging van die drie dagen schuil kon gaan en de feitelijke agressie bij al die buitenstaanders zou kunnen veroorzaken, omdat niets zo veilig en zeker voelt als de dagelijkse sleur, die dus vooral niet doorbroken mag worden. Dat durf ik als die buitenstaander te zeggen die al tientallen jaren in het hart van het Carnaval verkeert, maar er niets mee uit te staan heeft.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Carnaval als spiegelbeeld

  1. Sjoerd zegt:

    Je bent een carnavalist of je bent het niet, je kunt het niet leren. Het is een beetje het kind in je de vrijheid geven.

  2. Mack zegt:

    Een échte carnavalvierder heeft ook helemaal geen drank nodig om het leuk te hebben. 😉

  3. Margo zegt:

    Heb je het over mijn mening over carnavalvierende hossende zuipende Hollanders?

    • robschimmert zegt:

      Het is een uiting van mijn ergernis over de gebundelde onzin die ik gisteren en eergisteren op de sociale media las. Met name op Twitter werd er wat op los gebazeld en kwam er maar geen eind aan de vooroordelen over limbo´s en brabo´s. Maar op FB was het overigens ook niet mis. En ik voelde me toch de aangewezen persoon om daarover iets te zeggen, omdat ik niets, maar dan ook niets met Carnaval uit te staan heb. Trouwens, als het over jouw opmerkingen gaat, dan laat je hier pas horen dat het over zuipende en hossende Hollanders gaat waarvan inderdaad het gros het wezen van dit feest totaal niet begrijpt, dus altijd de plank misslaat als ze dat feest ook met hun aanwezigheid willen opluisteren.

  4. Margo zegt:

    En verder begrijp ik niets van dit stuk en ook niet van je reactie op de mijne op Macks Facebookstukje.

  5. Margo zegt:

    Maar wat is je punt?
    ‘… . Want het is natuurlijk erg gemakkelijk om als je niet gehinderd wordt door kennis van zaken je mening ruim baan te geven, ‘ Kennis van zaken? Welke zaken? Het wezen van het feest?
    Je doet alsof het over een wetenschap gaat, het gaat om een feest daar ergens ooit wel zijn oorsprong had, net als kerstfeest en Pasen, maar verworden is tot een gelegenheid om eens flink, zonder erop te worden aangekeken, de bloemetjes buiten te zetten. Dat gepaard gaat met veel zuipen en zich als complete debielen te gedragen.
    Van mij mogen ze hoor, ik heb er niets mee. Ik geef er alleen mijn mening over, niet over ‘het wezen’ van het feest, maar over de uitvoering ervan.
    Niet als ‘de beste stuurlui aan wal die maar wat bazelen waar de honden geen brood van lusten, als kippen zonder kop, waardoor jij het jammer vindt dat er vrijheid van meningsuiting bestaat…..? Maar als een observator met verbazing. Je gaat wel erg ver in het veroordelen van mensen die inderdaad wel iets beters te doen hebben dan nachtenlang door te halen in de kroeg achter elkaar aan hossend de een na de andere carnavalshit (waarbij het niveau van het carnaval pijnlijk tot uitdrukking komt) te blèren.
    Ondanks al je gefoeter is het mij nog volstrekt onduidelijk wat je punt is. Je zegt zelf dat je niets met carnaval hebt, maar toch verdedig je het te vuur en te zwaard, want jij bent hier deskundig en wij niet? ‘Schaamte en vrees om zich te kijk te zetten, als het maar geluid geeft en een ontwerp heeft’ …. heb je het hier over carnaval??

    • robschimmert zegt:

      Sorry, hoor, Margot, maar ik kom weer alle kwalificaties en vooroordelen waar ik mij zo tegen afzet. Je hebt het alleen maar over zuipen, debielen, de bloemetjes buiten zetten. Dat is dus typisch dat gedrag van die figuren die van Carnaval geen kaas gegeten hebben, maar er wel graag aan meedoen, dus afzakken naar het zuiden. Luister en kijk eens naar het liedje van Beppie Kraft en probeer de tekst eens te doorgronden. Als je dat lukt, kom je een stuk dichter bij de essentie van Carnaval en zul je zien dat daarin de sfeer en de toon terug te vinden is die door jou zo in het Braziliaanse Carnaval wordt geroemd. En heus niet ten onrechte, wil ik er aan toevoegen…

  6. Margo zegt:

    Ik doe voor geen goud aan carnaval mee!! Ik word depri van dat primitieve volkse gedoe. En om te constateren hoef ik ergens geen kaas van te hebben gegeten.
    Durf jij dan te beweren dat er niet bovenmatig gezopen wordt, dan men zich als intelligente wezens gedraagt en niet de bloemetjes buiten zetten???
    Voor mijn mening van dit volksfeest hoef ik geen teksten te doorgronden, maar om jou een plezier te doen zal ik het even beluisteren.

  7. Margo zegt:

    Sorry Rob, ik versta geen Limburgs en ik ben ook nooit fan geweest van de Zangeres zonder Naam. En daar lijkt dit erg op. Laten we het erop houden dat als je niet tussen dit volk bent geboren en getogen je de lol er niet van kunt inzien. Kwestie van smaak, of gebrek aan smaak, zo je wil.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s