Onze schatbewaarders

Het moet gezegd. Dankzij TROS, Telegraaf en Joop van den Ende wordt onze wetenschap van waarin ons kleine land groot kan zijn, voortdurend ververst. Is het niet met schreeuwende koppen op voorpagina’s, dan toch zeker met musicals of met series op tv die de glorie van ons vermeende nationale erfgoed bezingen. En wat er niet toe behoort, wordt wel even tot die orde gepromoveerd dan wel in de vaart van ons volk opgestoten. Wel onder de noemer van kunst en amusement, maar we krijgen het hoe dan ook ingewreven wat wij groot hebben te vinden en wat volgens TROS, Telegraaf en Joop in onze nationale canon ondergebracht behoort te worden. Geschiedschrijving anno 2013 heet dat. Met dank aan de sociale media en de reclameboodschappen, maar toch vooral opgeblazen, verfilmd en geromantiseerd. Want zo gaat alles er nog alleen maar in als koek. Waardoor we nu al ‘De soldaat van Oranje’ koesteren en ook stellig geloven dat we met zijn allen gedeugd hebben tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dat heet dus geen geschiedvervalsing, maar vertekening van de feiten ten behoeve van de zo nodige nationale gemoedsrust.

Waarvoor de TROS, de Telegraaf en Joop zich natuurlijk als eerste verantwoordelijk achten omdat zo het tuintje ontstaat waarvoor het voor hen het gemakkelijkste wieden en oogsten is. Zodat nu bijvoorbeeld met veel omhaal van woorden een tv – serie over een volgende nationale held kan worden aangekondigd, zo’n twintigste eeuwse Michiel de Ruyter, zo’n man met de ware handelsgeest en het juiste koopmanschap, waarop Holland dan trots mag zijn en van wie alle escapades en schuinsmarcheerderij uiteraard met een schalkse knipoog worden goedgepraat dan wel opgehemeld, omdat dat nu eenmaal moet kunnen als het maar niet te openlijk is en uiteindelijk wel geld oplevert en bijdraagt tot het resultaat. Wat kort samengevat het profiel is van die Freddy Heineken, dat in zoveel afleveringen uitgesponnen wordt dat alle scherpe kantjes wel uit het oog moeten verdwijnen en hij daardoor als vanzelf de held wordt die de TROS, de Telegraaf en van den Ende er zo nodig en graag van willen maken. En waarvoor we hen vooral dankbaar moeten zijn, getroffen als we het hebben met zulke beheerders en vormgevers van ons nationale erfgoed, die zich met recht onze schatbewaarders mogen noemen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Knipoog en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Onze schatbewaarders

  1. Mack zegt:

    Als de Duitsers gemoedsrust hebben zie ik geen enkele reden waarom wij dat niet zouden mogen hebben.

    • robschimmert zegt:

      Maar wel graag op een andere manier zodat we niet de gemoedsrust krijgen die hetzelfde als dufheid is. Want dat kan je dus wel van de aktiviteiten van deze schatbewaarders verwachten. Het mag allemaal best wat sprankelen en ook dwars tegen de draad in zijn. Wat zouden we daar slechter van worden?

      • Mack zegt:

        Toch houdt het me bezig dit. Natuurlijk deugden we niet allemaal, maar ik vind het ook een beetje een steek in de rug van de velen die wel in het verzet hebben gezeten, of op wat voor manier dan ook de Duitsers tegengewerkt hebben. We hoeven toch ook niet net te doen alsof we allemaal landverraders waren?

        • robschimmert zegt:

          In absolute zin hebben natuurlijk veel Nederlanders in het verzet gezeten, maar per saldo maakten ze maar een heel klein percentage van de bevolking uit en blijken we zelfs ongunstig af te steken tegen veel andere volken. Met musicals en tv-series hoeven we ons verleden ook niet mooier en groter te maken dan het is en dan TROS, Telegraaf en van den Ende zo graag doen. Waarmee de waarheid immers wel geweld wordt aangedaan.

        • Mack zegt:

          Ik lees juist net op Wikipedia dat het Nederlandse Verzet zich juist onderscheidde van andere landen door het mindere gewapende geweld, maar dat er hier zeer succesvol werd ondergedoken. We hoeven het ook niet mooier te maken, maar ik vind wel dat er over het algemeen wat minder laatdunkend over het verzet gedaan kan worden. Het is makkelijk om zeventig jaar later minachtend te doen, terwijl het nog maar de vraag is wat we zelf zouden doen.

  2. Sjoerd zegt:

    Die Joop van Ellende is niet voor niet zo rijk geworden….

  3. robschimmert zegt:

    Ik doe niet laatdunkend over het verzet. Volstrekt niet. Hoogstens over al die lieden die zich aan dat opblazen bezondigen. Dat staat overigens los van de onzekerheid waarin ik al mijn hele leven verkeer, namelijk dat ik absoluut niet weet wat ik in die jaren zou hebben gedaan. Zodat ik mij er wel voor hoed om een oordeel uit te spreken over gedragingen van mensen in die tijd. Want het is wat comfortabel om dat vanuit je veilige, luie stoel te doen. Zoveel ben ik inmiddels wel wijzer geworden….

    • Mack zegt:

      Ik refereerde niet specifiek aan jou, maar het valt me op dat veel mensen tegenwoordig wijsheid bezitten over het verzet en dat omzetten in laatdunkendheid. Wat ik echt laf vind, want inderdaad, ga er maar aan staan, je verzetten was levensgevaarlijk. Mijn beide opa’s en oma’s hebben zich zoveel mogelijk afzijdig gehouden, zoals zovelen. Beide opa’s zijn in Duitsland gaan werken, van één weet ik dat hij een spoorkaartje heeft vervalst om zo terug te kunnen reizen en dat hij zich nooit meer heeft gemeld in Duitsland. Ze zijn hem komen zoeken, hij zat achter het gordijn maar de beide Duitse soldaten doorzochten het huis niet grondig. Ze praatten wat met mijn oma, die net was bevallen en hadden niet zo’n zin meer in de oorlog. Als ze opgelet hadden, hadden ze de ingezeepte scheerkwast bij de spiegel zien staan. Het verhaal heb ik tientallen keren gehoord.

      • robschimmert zegt:

        Ik denk dat dit de echte verhalen uit de oorlog zijn, waar we veel te weinig van gehoord hebben. Ze sluiten exact aan op wat mijn vader erover te vertellen had: wacht lopen langs een spoorlijn, bij de boeren in de omgeving wat eten proberen te versieren en voor de rest de boel gewoon redderen. Overleven, niks heldhaftigs. Hoewel….

  4. Emigrant zegt:

    Nederland had in Indië al in de zeventiende eeuw het monopolie op de opiumhandel—later heette het opiumregie—en tot diep in de negentiende eeuw is daar fink aan verdiend, terwijl de inlandse bevolking verpauperde. Daar mag toch ook wel eens bij stil worden gestaan: dat Nederland een groots verleden heeft met drugs. De spoorwegen in Nederland werden aangelegd vanuit de pot van de opiumwinsten. Omdat de handel in drugs tegenwoordig is geprivatiseerd kon dit bij de aanleg van de HSL niet nogmaals worden toegepast.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s