De dorpspomp in Den Haag

Nog altijd is de Tweede Kamer ons hoogste bestuursorgaan. Het vertegenwoordigt in ons politiek stelsel, in onze democratie de wetgevende macht en controleert daarom ook de uitvoerende macht, de regering en haar ambtenarenapparaat. Het is dus niet voor niets dat het lidmaatschap van de Tweede Kamer, de funktie van volksvertegenwoordiger in ons parlement, aangemerkt wordt als de belangrijkste baan in het land. Dat gezegd hebbende mag dan ook meteen gekonkludeerd worden dat aldus toegekende adeldom beslist verplicht. Wat zoveel betekent dat van Kamerleden op zijn minst verwacht mag worden dat ze zich met serieuze zaken bezighouden, met datgene waarbij het landsbelang bij uitstek in het geding is. En daar begint de theorie, want dat was het tot dusverre wel, te wringen met de praktijk. Die blijkt er momenteel heel anders uit te zien. Want raadpleeg een willekeurige agenda van de Tweede Kamer en zie wat er aan zin, maar nog veel meer aan onzin op een vergaderdag van ons parlement wordt besproken. De waan van de dag lijkt er te heersen, te oordelen naar de onderwerpen die de revue van de volksvertegenwoordiging kennelijk moeten passeren, maar wel ontleend konden zijn aan de voorpagina’s van de kranten dan wel aan de orde konden zijn geweest in een van de recente talkshows op de tv.

Beleidsbepaling en – voorbereiding, ho maar, en achter de feiten aan hollen des te meer. Met als meest treurige en recente voorbeeld het aangekondigde Kamerdebat over het zgn. matchfixing, een verschijnsel dat zich wereldwijd in het betaalde voetbal blijkt voor te doen en dat onder andere inhoudt dat voetbalwedstrijden via misdaad – en goksyndicaten worden gemanipuleerd. In ons eigen land lijkt daar nog geen sprake van. Waardoor de vraag gerechtvaardigd is, wat de Tweede Kamer zich daar opeens zo nodig mee moet bemoeien en dat niet overlaat aan de nationale c.q internationale voetbalbonden. Waarschijnlijk vanwege het feit dat er ergens en marge ook vijf Nederlanders in verband met dit hele verschijnsel werden genoemd. Maar of dat de interventie van ons parlement rechtvaardigt, is toch verre van duidelijk en lijkt eerder op een vorm van aandachttrekkerij in de richting van de kiezer, die vooral te vriend moet worden gehouden. Wat dan gebeurt met dit soort aktiviteiten die aansprekend moeten zijn en dienen te overtuigen dat de Kamerleden met hun voeten in de modder van de dagelijkse praktijk staan. Waarmee wel meteen het hellend vlak is bereikt. Want zo duurt het niet lang meer of het weer prijkt ook op de Kameragenda waarmee ’s lands vergaderzaal zich dan eindelijk en echt op het niveau van de dorpspomp bevindt.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De dorpspomp in Den Haag

  1. Laurent zegt:

    Zeer juist. Een substantieel deel van de kamerleden vangt 8000 euro per maand voor het napluizen van de Telegraaf op puntjes waar men tegen de minister over kan zeiken.

  2. math zegt:

    Van de echt belangrijke zaken moet je ook verstand hebben, maar over voetballen kan iedereen meelullen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s