Een man achter het glas

Terwijl de regen eindeloos doordrensde, zat hij aan de droge kant van het glas, waarop zich geen druppel had gehecht als om hem dat uitzicht te gunnen dat echter door niets werd gevuld. Want geen sterveling waagde zich buiten zodat hij ook weer niet zo alleen was zoals hij daar in zijn eentje aan dat raam oogde. Op die plek die voor hem de beste van twee werelden was. Met in elk geval mensen bij hem in de buurt, binnen, op gehoorsafstand zodat hij ook even zijn eenzaamheid daar kon vergeten als hij het geluid van medemensen opving of als hem een blik dan wel een glimlach werd gegund. Met natuurlijk dat moment suprême wanneer hij zijn bestelling mocht plaatsen, waarna hij onvermijdelijk momenten had om zijn gedachten te formuleren die hij moest uitspreken als die gevraagde consumptie hem werd gebracht. Wat welhaast een geheiligd ogenblik leek. Zo veerde de man op toen zijn pilsje hem bereikte. Het ideale aanknopingspunt om tot zijn conversatie van de dag te komen, die zich uiteraard moest beperken tot het weer, dat vanzelfsprekend nergens op leek en dat mensen uiteraard ook niet noodde om naar de stad te gaan.

Waarbij je tegelijk de vraag kon stellen of men daartoe nog wel geneigd was, nu het zo slecht ging en er beduidend minder geld onder de mensen was. Voordat hij het wist, was die vierkante mening annex vraag aan de haag van zijn tanden ontsnapt en kon dat ook omdat de serveerster zo vriendelijk en welwillend was hem haar oor te lenen. Want tot zijn geluk was het in deze gelegenheid ook stukken stiller en kon hij daarom dit beroep gemakkelijker op haar doen. Met zelfs de mogelijkheid tot een herkansing doordat zij hem aanbood nog een schaaltje nootjes te brengen. Want dat paste immers wel bij zijn biertje. Met als gevolg dat hij nog eens diep kon adem halen om een volgende aanloop te nemen tot een dialoog, die natuurlijk een monoloog werd omdat die behoefte aan een gesprek slechts eenzijdig was en een serveerster nu eenmaal geacht wordt om goed te luisteren. Wat zij in dit geval dan ook voorbeeldig deed. Omdat de man aan zijn venster, met de nootjes binnen bereik en na dat herhaalde gesprek, zich zijn pilsje zichtbaar uitstekend liet smaken en volkomen vergeten was dat hij daar maar moederziel alleen zat, zonder dat er een mens buiten in zijn gezichtsveld wilde passeren en hij er binnen dus bij mocht horen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Mensen, mensen.... Bookmark de permalink .

2 reacties op Een man achter het glas

  1. math zegt:

    mooie schets.

  2. Sjoerd zegt:

    Zo wil ik niet oud worden… Alleen heb je het vaak niet zelf in de hand.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s