Blue monday in Heerlen

Het zou best wel eens zo kunnen zijn dat ik gisterenmiddag de crisis recht in de ogen heb gekeken. De plaats van ontmoeting was de binnenstad van Heerlen, welke de laatste jaren een fikse opknapbeurt heeft gekregen met als gevolg dat het een stuk prettiger gezicht kreeg. Maar op deze maandag, die blijkbaar toch een ‘blue monday’ was geworden, leek de lappenmand weer nadrukkelijk tevoorschijn gehaald. Het zag er werkelijk van geen kanten uit met al dat asfalt en die tegels en stenen welke door de temperatuur van net boven nul meteen grauw en nat uitsloegen en daarmee zowel duf als dof toonden. Wat nog eens extra geaccentueerd werd door de sneeuwresten, waarvan het wit door die lichte dooi ook hun sprankelend wit waren kwijt geraakt en daarmee nog alleen maar nat en mat oogden. Dus niet om echt vrolijk van te worden, waar de omgeving en vooral die binnenstad met zijn betonnen uiterlijk en het juist in dit jaargetij ontbrekende groen toch al niet uitnodigend zijn, laat staan dat gevoel van een warm bad geven.

Kortom, gezelligheid is er op voorhand toch al ver te zoeken of het moet op een van die zonnige zaterdagen zijn als je er echt over de hoofden kunt lopen en de terrassen zich tot de nok en tot aan hun randen vullen. Waarmee meteen de kritische factor is aangeraakt, de reden is genoemd van de unheimlichkeit die er gisterenmiddag in het centrum van Heerlen hing en die de heersende crisis juist op deze plaats zo pijnlijk zichtbaar maakte. Want was de sfeer er zo al desolaat, het werd alleen nog maar verergerd door de leegstand die zich door zwart glas of door het metaal van neergelaten rolluiken op teveel plaatsen liet zien. Met als enig gevolg dat mensen die nog voor dat beetje leven in de brouwerij kunnen zorgen, het vanzelf ook lieten afweten en zo de neergang van een stad, van een centrum in crisis treffend in beeld brachten. Dat trof ik in Heerlen aan. Waardoor ik nu weet hoe indringend de malaise je aan kan kijken.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Blue monday in Heerlen

  1. Bronsgroen zegt:

    Ik heb Heerlen nooit echt een aantrekkelijke stad gevonden. Sinds mijn terugkeer ben ik er een keer geweest en dat was meteen ook genoeg om me te doen besluiten dat het ook echt de laatste keer is geweest ..wat een treurigheid en verval..:(

    • robschimmert zegt:

      Heerlen vertegenwoordigt ook een vreemde paradox. Allereerst kent de stad een aantal interessante bouwkundige initiatieven. Maar het is net als met een lekke bal. Als die gerealiseerd zijn, treden er elders plekken van verval op. Zie het Coriocenter, het Pancratiusplein en het Maankwartier in wording. Gevolg is de volkomen neergang van de Geleenstraat, het Loon en de Oranje Nassaustraut. Verder moet wel erkend worden dat Heerlen in Limburg bij uitstek de plek is waar avantgarde – kunst serieuze kansen krijgt, onder andere in het Glaspaleis en de Nieuwe Nor. Daar moet Maastricht het toch duidelijk tegen afleggen als daar een duidelijke keuze voor mainstream en middle of the road wordt gemaakt.

  2. Sjoerd zegt:

    Ik ga gewoon naar Roermond….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s