Een waardeloos hebbeding

Van mij moet niet verwacht worden dat een nieuw jaar op mijn weblog automatisch een ander geluid met zich meebrengt. Veranderingen en ontwikkelingen zijn nooit aan een kalender gebonden, komen nauwelijks merkbaar tot stand zoals er evenmin een keerpunt daarin is te markeren. Dat is het wezen van een proces waaraan ik in mijn schrijverij dus ook onderhevig ben. En dat betekent zoveel dat ik op de oude voet verder blijf gaan, met de thema’s en op de wijze die mijn vaste lezers en bezoekers van mij gewend zijn. Dat wilde ik toch even gezegd hebben voordat ik ervan beticht word dat ik maar oude koeien uit de sloot blijf halen. Wat bijvoorbeeld al gezegd zou kunnen worden als ik weer zo’n verworvenheid van de moderne tijd aan de kaak stel, zo’n gadget waarbij je grote vraagtekens kunt zetten, althans bij het beweerde nut en de handigheid ervan. Normaal gesproken zou ik mij niet tot de aanschaf van zoiets laten verleiden, maar in dit geval kreeg ik het gewoon meegeleverd zonder dat verder aan mij was gevraagd of ik het bezit ervan wel op prijs stelde. Nee, van die nooit door mij uitgesproken voorkeur werd voetstoots uitgegaan. Ik kreeg het met mijn nieuwe auto dus ongevraagd erbij, omdat de fabrikant dat voor mij had bedacht.

En als ik ergens de pest aan heb dan toch wel als anderen vinden dat ze voor mij mogen denken. Dan wordt er om moeilijkheden gevraagd en lokt het als vanzelf tegengas bij mij uit. Ook nog eens, vind ik, met de volste reden van mijn kant. Want met het gelijk aan mijn zij durf ik het nut van dat apparaatje waarmee ik mijn auto op afstand kan openen en sluiten te betwisten. Wat het mij helpt is mij volstrekt onduidelijk. Wat moet ik ermee? Welk gemak is ermee gediend? Ik zou het werkelijk niet weten. Hoogstens dat ik er wat fratsen mee uit kan halen en half en half de show mag stelen. Zoals die truc om geheel onzichtbaar, met de hand in de zak of met de hand achter de rug, de auto van afstand te openen. Of de verrichting van diezelfde handeling terwijl mijn ogen demonstratief zijn afgewend dan wel een heel andere kant op kijken, aldus half en half de desinteresse van de eigenaar van dat moois suggererend. Dat is het enige plezier dat die afstandsbediening mij per saldo bezorgt, omdat ik het nut ervan verder niet in wil en kan zien. Of zit ik zo in mijn verleden opgesloten en ben ik daardoor zo geconditionneerd, dat het mij maar niet lukt om van wat voor mij waardeloos is, toch de waarde te erkennen omdat het van deze tijd is?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

12 reacties op Een waardeloos hebbeding

  1. pjotr zegt:

    Hoewel ik het met je eens ben, dat er soms wel erg overbodige dingen worden geleverd, geldt dat mijns inziens niet voor de afstandsbediening/sleutel van een auto. Als je met kleine kinderen aan boord wilt gaan, is het erg plezierig, als je in één keer alle deuren kunt ontsluiten, terwijl je de kindjes nog dicht bij je hebt. Als je eerst naar de bestuurdersdeur moet gaan om de deuren te ontsluiten, zijn de kinderen inmiddels al hun eigen weg gegaan. Als opa van 5 kleinkinderen ben ik dus wel blij met zo’n afstandsbediening.

  2. Sjoerd zegt:

    Ik vind het gewoon een stuk makkelijker en veiliger. Ik hoef niet eerst alles uit mijn handen te laten vallen om een sleutel te kunnen omdraaien.

  3. Nanos zegt:

    Je kunt nog steeds je autosleutel gewoon ouderwets blijven gebruiken. Dan doe je dat toch!

    Je hebt dan wel kans dat anderen dat nou net weer ‘fratsen uithalen’ zullen vinden, dat wel, want dat wat jij een nieuwigheidje vindt, is al jaren geen nieuwigheidje meer.
    Anderen in de loop der tijd voor jou bedachte nieuwigheidjes zijn dingen als airbags en ABS, stuur- en rembekrachtiging en lang daarvoor al de verwarmbare achterruiten en het lampje in de kofferbak. Wil je dat ook allemaal niet?

  4. Margo zegt:

    Ik vind het zo handig dat ik zou willen dat de voordeur van mijn huis ook op afstand geopend kon worden! Zeker als ik met handen vol kom aanlopen. Verder wat Pjotr zegt en natuurlijk ook als het regent, dan is het wel zo makkelijk om snel je auto in en uit te stappen! Gemak dient de mens, maar jij denkt daar dus anders over.

  5. Laurent zegt:

    Ja, met volle handen is het handig. Het is ook heel handig bij bestelwagens met meerdere deuren waar je steeds in- en uit moet stappen, heb ik bij mijn laatste baantje gemerkt.

    • rob hamilton zegt:

      Hoezo handig met volle handen? Door die afstandsbediening springen alleen de deuren van het slot. Maar als je ze open wilt maken of de achterklep wilt openen zul je toch een en ander uit je handen moeten zetten. Of zijn er manieren om deuren met volle handen geopend te krijgen die ik misschien niet ken?

      • Margo zegt:

        Dat zou je dan met je elleboog kunnen doen, voordeuren gaan naar binnen toe open. Nu moet ik alles wat ik bij me heb op de grond zetten want ’s winters klemt de deur ook een beetje en heb ik beide handen nodig om deur aan te trekken en sleutel om te draaien. Het wordt tijd voor een modern slot, een die op afstand ontsluit en ook nog open springt! Ik ben niet lui of gemakzuchtig maar hou niet van moeilijk doen als het makkelijk kan!

  6. Ximaar zegt:

    Goed dat ik er niet mee gestraft werd. Zulke zaken moet je met wortel en tak uitroeien. Ik had meteen de auto verkocht. Een mens kan best lopen of fietsen. 🙂

  7. Margo zegt:

    Ik neem aan dat je ook tegen de afstandsbediening voor tv bent?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s