Rabo en epo

Als de boel toch belazerd moet worden, dan mag je op zijn minst verwachten dat dat goed gebeurt. Doortrapt en zodanig dat er geen speld tussen te krijgen is en last but not least, dat het ergens toe leidt, dat er in elk geval succes mee wordt geboekt. Groots en meeslepend en van een niveau dat de stoutste verbeelding tart. Mafioos bijna. Dus ongeveer van de signatuur van Lance Armstrong, die het op een manier deed die beslist hout sneed en uiteindelijk wel bij zijn gehalte paste. Van de campionissimo, de godfather, van een man die zich god in het diepst van zijn gedachten waant en het ook niet voor minder doet. Bedrog met allure welke in een pijnlijk kontrast staat tot de armeluispoging van de Rabobank – wielerploeg die ook zo nodig mee moest doen met het spel in het peloton omdat ze niet anders kon, want in het epogeweld helemaal ten onder dreigde te gaan en geen uitslag meer leek te fietsen. In plaats van de boel vervolgens stevig en professioneel te flessen om ook grote resultaten te boeken, bleef het bij broddelwerk, ladenlichterij zoals de gemiddelde burger in Nederland bijvoorbeeld de fiscus bedot om daar vervolgens grote verhalen over op te hangen. Precies zo vervulde de Raboploeg haar rol. Wat zoveel betekende dat ze het bedrieglijke spel amateuristisch en middelmatig meespeelde.

Dat spel was immers usance geworden. Iedereen deed er aan mee zonder dat het die Rabo – ploeg overigens iets opleverde. Niks grote ronde, niks klassieker, niks wereldkampioenschap. Hoogstens een paar gewonnen Touretappes. En verder was het gewoon de kluit bedonderen en laf meelopen, mantel der liefde, neuzen die bloedden, het grote zwijgen. Want daarvoor moest je dus wel bij die oranjeblauwe brigade wezen. Bij de Rabo-ploeg wist men wat dat aangaat, naar nu blijkt, maar al te zeer van wanten. Met als uiteindelijke uitkomst dat iedere verantwoordelijke die toen bij die georganiseerde doping betrokken was, inmiddels zijn snor heeft gedrukt, hem is gedrost en zich dus comfortabel kan hullen in een groots stilzwijgen. De lafheid gekroond, nu niemand zich nog altijd niet durft uit te spreken, terwijl het al nergens meer over gaat en het epo – bedrog uit en te na op straat terecht is gekomen, maar alleen de beestjes nog een naam moeten krijgen. Voor de medewerking waaraan nu dus iedereen past uit angst de kop van jut te worden. Smalle en typische Hollandse broekenpoeperij voor feiten die weinig te betekenen hebben, want slechts betrekking hebben op bedrog dat dus kinderspel is dat per slot van rekening niets heeft opgeleverd. En hoezeer dat kinderwerk was, bewijst nu eens te meer de koudwatervrees van betrokkenen om zich als eersten uit te spreken.  Want kleinzieliger en Hollandser kan het toch bijna niet.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Sport en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Rabo en epo

  1. Sjoerd zegt:

    Als je kijkt hoe het met Lance is afgelopen kan ik me voorstellen dat iedereen zijn kop dicht houdt.

  2. Anoniem zegt:

    Is het niet zo dat verontwaardiging omgekeerd evenredig is aan de adoratie waarmee je indertijd aan de buis hebt gehangen. Omdat ik helemaal absoluut totaal niks heb met gasten op een fiets die allemaal de snelste wil zijn laat dat gehele dopingschandaal mij siberisch koud. Het kan me de al dan niet gedrogeerde pis niet lauw maken.

  3. Ximaar zegt:

    Je gaat er gemakshalve maar van uit dat de verhalen over Armstrong en de Robo kloppen. Zelf doe ik dat niet, en daar zijn voldoende redenen voor. Zo moet ik eerst nog zien dat het gedoe van Armstrong bij een rechter wordt bewezen. Meer dan getuigenverklaringen zijn het niet. En alleen van getuigen die zelf ook destijds onbetrouwbaar waren en nu op deze manier op strafvermindering hopen. Zou leuk zijn als bijvoorbeeld een leverancier van medische apparaten met een echt bewijs komt.

    Met die Usada-aanpak is er ook wat gemeld over de Rabo. Die hebben tot dan toe alles ontkend. Nu doen ze dat een keer niet en daarmee kan je bedenken dat er een kern van waarheid in zit over de Raboploeg en ook over Armstrong. Maar het kan ook compleet anders zijn. Iedereen weet dat dergelijke zaken zeer moeilijk te bewijzen zijn en daardoor lang slepend met steeds media-aandacht. De Rabo wenst dat niet, het gaat ze klanten kosten en ze hebben van hun advocaten te horen gekregen dat je maar beter direct kan bekennen ook al is het wel of niet waar. En dan wordt zo’n verhaal zo gefabriceerd dat het voldoende is om geloofwaardig te zijn met daarbij de minste gerechtelijke consequenties.

    Ofwel de kans dat dat verhaal niet klopt schat ik op 100%. 🙂

  4. Mack zegt:

    Armstrong schuld lijkt inderdaad bij voorbaat vast te staan, ondanks dat het niet onomstotelijk vast staat. Zouden we dit een strafzaak hebben, zou jij de eerste zijn die moord en brand schreeuwde dat zoiets niet mag. Dus waarom Armstrong wel eigenlijk? Heb ik vast al eens gevraagd.

    Overigens is Armstrong of de allerbeste leugenaar die er ooit was, of hij is zichzelf niet bewust van zijn dopinggebruik, of hij is onschuldig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s