Hoe staan wij ervoor?

Ondanks dat het ons leven beheerst en grotendeels bepaalt, heb ik al geruime tijd op dit weblog het zwijgen ertoe gedaan als het ging om de lichamelijke toestand van mijn vrouw, mijn dochters of mijzelf. Het leek mij namelijk nauwelijks dienstig om mijn lezers over elke verandering in ziektebeelden die voor onszelf wel belangrijk zijn, te blijven informeren. Onze eigen kleine kring was daarvoor voldoende en toereikend, op die ene keer in het jaar na dat het wel aan de orde is en er wel wat te melden is dat ook voor de buitenwacht hout snijdt. Zoals dat gisteren het geval was toen wij te horen kregen dat de toestand van onze jongste dochter Harriet, die herstellend is van borstkanker, goed is en zich alleen maar in positieve zin ontwikkelt. Daarnaast informeerde de oncoloog mijn vrouw en mij over scans die vorige week gemaakt zijn van haar botten en inwendige organen. Ook die resultaten waren tevredenstellend en gaven ons voor de naaste toekomst, die zich uiteraard slechts beperkt tot de komende drie maanden, best wel goede moed.

Omdat haar medische status ongewijzigd was, in die zin dat de longen en lever nog altijd schoon waren, de tumor op de borst, de bron van alle kwaad, in de afgelopen drie maanden qua omvang gehalveerd was en de uitzaaiingen in de botten niet uitgebreid waren ten opzichte van de laatste meting van twintig maanden geleden, echter wel enigszins aan kracht hadden gewonnen. Met ook nog eens duidelijk verbeterde bloedwaarden kregen wij daardoor weer drie maanden respijt tot eind februari 2013 voor een volgend consult, met handhaving van de bestaande medicatie. Wat na alle spanning vooraf niet alleen een stevige meevaller was, maar een nog grotere opluchting vormde, die druk van de ketel bij ons allen haalde en ons het vooruitzicht bood op een maand december die we in alle gemoedsrust gezamenlijk kunnen vieren. Wel met de benen op de grond, omdat we de laatste jaren hebben geleerd dat het beeld in vierentwintig uur tijd zomaar met honderdtachtig graden kan veranderen. Maar voorlopig hebben we dit perspectief. En dat maakt zo’n dag als vandaag, vooral omdat de herfstzon ons ook nog wil koesteren, tot een van de betere in haar soort.

Advertentie

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Hoe staan wij ervoor?

  1. Een felicitatie waard ,dit bericht. Fijn dat jullie de komende maand in alle rust tegemoet kunnen gaan.

  2. hetgoedezaad zegt:

    Ik wens je een positieve vooruitgang met kracht, troost en liefde toe. Fijne avond Patricia

  3. Sjoerd zegt:

    In gedachten ga ik terug naar de tijd dat ook mijn familie geteisterd werd door kanker en zie de tranen nog in de ogen. Ik hoop erop dat er een moment komt dat deze ziekte te genezen is en dat jullie dit nog mogen meemaken. Niet voor niets steun ik de strijd tegen kanker, al jaren.

  4. Mack zegt:

    Fijn! Geniet van de komende maanden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s