Het falend omroepbestel

De bezuinigingen op de publieke omroep beginnen ook zo’n jaarlijks verplicht nummer te worden in de Rijksbegroting, waardoor het steeds meer het karakter van een lachertje krijgt, met name door de telkens spastische reacties van omroepverengingen en bestuurders die nota bene zelf debet zijn aan dit volgehouden ritueel. Uiteraard vechten zij voor hun bestaan, hebben zij er alle belang bij om de status quo te handhaven en liefst nog uit te breiden met behulp van nog meer overheidsmiddelen. Met voorbijgaan aan de vraag of datgene waar zij voor staan nog wel exact voldoet aan de vereisten zoals die gesteld zijn in de Omroepwet. Afgezet daartegen is de praktijk al lang een eigen leven gaan leiden met dien verstande dat de publieke omroep niet meer maatgevend is voor wat er op de radio’s te horen is en op de tv’s te zien. Nee, wat er momenteel gebeurt, is dat de publieke omroep slechts reageert en niet meer eigenstandig richting geeft. Om het eigen voortbestaan te rechtvaardigen en te kontinueren is namelijk te zien dat haar programma-aanbod in toenemende mate ernaar neigt om een kopie te zijn van de successen en de populaire formules van de commerciële zenders. Wat wel de omgekeerde wereld is die natuurlijk ook een gevolg is van het feit dat de publieke omroep niet slechts van overheidsbijdragen en ledencontributies kan bestaan, maar ook middelen moet putten uit de inkomsten van commercials.

En dat de hoogte daarvan bepaald wordt door de kijkcijfers is inmiddels genoegzaam bekend en heeft vanzelfsprekend de verloedering van het programma-aanbod tot gevolg. Met als logische konsekwentie een verdwijnend zicht op dat wat de eigenlijke taak van de publieke omroep is, namelijk informatievoorziening, cultuur en ontwikkeling en haar tot die kopie van RTL en SBS maakt. Wat niet de bedoeling kan zijn, maar zich onvermijdelijk verder ontwikkelt in die perverse richting. Waarmee alleen gezegd wil zijn, dat het totaal anders moet en ook kan en wel door de publieke omroep geheel uit de greep van de commercie te halen en niet meer afhankelijk te maken van kijkcijfers en reclamegelden, dus in te richten naar het model zoals de Omroepwet vereist, met dus ook een stringente taakstelling. Dat betekent geen of bijna geen reclame meer op de publieke zenders en deze houden aan hun feitelijke opdrachten. Waardoor het gemakkelijk met een zender minder kan en zendgemachtigden moeten kunnen werken en leven op basis van de overheidsbijdragen en de contributies van leden. Daardoor wordt het omroepbestel weer ingericht zoals het was bedoeld en is de kijker verlost van alle shit die gewoon weer belandt op de plaats waar zij hoort, bij de commerciële zenders. Zodat daarmee ieder het zijne zal krijgen in de mate die wordt gewenst.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s