Frans54

Hoewel hij het laatste jaar wat minder frekwent op mijn weblog aanwezig was met zijn gedegen commentaren, was er nog altijd dat virtuele kontakt dat al zes, zeven jaar duurde en dat eigenlijk alleen onderbroken werd door wederzijdse vakanties. Vandaar dat het bericht van het overlijden van kollega – weblogger Frans54 ondanks zijn al jaren durende broze gezondheid voor mij als een donderslag bij heldere hemel kwam en opnieuw een breed gat heeft geslagen in mijn weblogwereld. Daarin nam hij een bijzondere en unieke plaats in. Met zijn openhartige verslagen van zijn bezoeken aan het UMCG in Groningen, met zijn overpeinzingen over de natuur die hij in zijn tuin in het klein terug vond. Maar ook met zijn toewijding aan de beeldende kunst plus zijn geregelde verblijven in Oosterhout en Bad Bentheim.

En vergeet verder niet zijn liefde voor de motor en de service die hij als boekhoudkundig en fiscaal specialist aan zovelen gaf dat hij er vaker in dreigde om te komen, als het al niet was in alle verzuchtingen over de drukte die hij zich daarmee op zijn nek had gehaald. Blijft nog over, althans wat in mijn herinnering is en zal blijven hangen de kleurrijke en creatieve wijze waarop hij ieder jaar weer vorm wist te geven aan zijn Kerstfeest en waarvan zovele lezers van zijn weblog mee mochten genieten. Waarmee ik gezegd wil hebben dat hij, Frans54, een buitengewoon mens was die in zijn Friesland, want dat was het voor hem als Hagenees geworden, in zijn Drachten, in stilte, alleen en onverwacht is gestorven. Tot mijn grote spijt. Want in de jaren die ik hem heb gekend, weliswaar virtueel, heeft hij zoveel sporen achtergelaten dat ik hem nooit zal kunnen vergeten.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Frans54

  1. Hartelijk dank Rob voor je mooie in memoriam Frans54. Wederzijds kwamen we af en toe bij elkaar langs en zijn overlijden was voor ons toch wel een schok.

  2. Sjoerd zegt:

    Ook in deze virtuele wereld gaan mensen dood. En daar heb je vaak net zo’n verdriet van. Niet dat je ze beter kent, maar wel vaker bezoekt…

  3. Pingback: Herinnering aan Frans54 « CiNNeR

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s