Mooi geweest

Het is soms lastig te geloven, maar er is nog altijd een kategorie mensen, ja, zowel mannen als vrouwen, die ondanks dat ze de jaren des onderscheids al hoog en breed hebben bereikt, nog altijd druk bezig zijn met uiterlijk vertoon. Niet alleen met van die hebbedingetjes die statusverhogend schijnen te werken, maar ook met hun eigen verschijning, alsof ze waarachtig geloven in het bestaan van de eeuwige jeugd en daar dan ook alles voor opofferen. Want ze willen er goed uit blijven zien en geloven heilig in hun eeuwige schoonheid, waar ze dan ook alles voor over hebben zonder dat ze met die volslagen preoccupatie daarmee nog in de gaten hebben dat ze met alle ingrepen en inspanningen totaal uit de koers zijn geraakt en niet meer om aan te zien zijn. De verhouding, de balans tussen hun leeftijd en het voorkomen dat ze zo nadrukkelijk willen hebben en dat zo jong als maar mogelijk moet zijn, is totaal zoek geraakt, waardoor zo iemand een karikatuur van zichzelf is geworden. Met als meest sprekende voorbeelden van die gedrochten die het gevolg van die komplete bezetenheid zijn, Vanessa en Marijke Helwegen.

Twee vrouwen, die zich met hun heilig geloof inderdaad zo afstotelijk hebben laten worden, dat dat anderen en weldenkenden de ogen geopend zou moeten hebben. Dat mag je toch op zijn minst verwachten van diegenen die al enigszins op jaren zijn gekomen en een beetje hun verstand hebben gekregen. Des te pijnlijker was de gewaarwording om Annemarie Oster gisteren na lange tijd weer eens op het scherm te zien, omdat zij ook al zo’n opgestreken, gefacelift en gebotoxed gezicht bleek te hebben gekregen. Wat haar motief daarvoor was, is niet eens tot mij doorgedrongen, zo verbaasd zat ik naar die zombie die zij was geworden, te kijken. Ik hoorde alleen nog dat zij zeventig was en dat zij niets snapte van al die vrouwen die van haar leeftijd waren en die niets meer aan hun uiterlijk deden. Want dat bleef er volgens haar wel degelijk toe doen. Nou, het antwoord op haar vraag lag op haar eigen gezicht bestorven. Want wie de natuur de helpende hand wil toesteken, zoals zij dat dus deed, is gedoemd schoonheid om zeep te helpen en als een spookverschijning verder door het leven te gaan, als de geest van die mooie vrouw, die zij eens was en die dan toch snel zal worden vergeten.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Mooi geweest

  1. Sjoerd zegt:

    Ik sluit me helemaal bij je aan… Puur natuur en verzorgen, ja, maar voor de rest is het blijf van je lijf.

  2. Mack zegt:

    Ik vind het uiterst grappig, hoe je dat schrijft over die zombie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s