Georganiseerd wandelen

De trouwe lezers en vaste bezoekers van dit weblog zullen onder de hand wel in de gaten hebben gekregen dat ik geen groepsmens ben. Niet dat ik mij in gezelschap, ook als dat wat groter is, niet op mijn gemak voel. Integendeel. Maar ik zal daarin nooit naar grote hoogten stijgen. Ik voel mij het meeste welgedaan als ik 1 – op – 1 met iemand kan converseren of als ik gewoon wat voor mij zelf bezig kan zijn, achter mijn pc, met een boek of de krant, bij de tv of in de tuin. Dan voel ik mij op mijn best en ga ik ook het meest als een trein. Met wandelen is het precies zo. In mijn eentje, maar nog liever met zijn tweetjes trek ik er wat graag op uit om de velden rondom mijn dorp of in het Heuvelland te verkennen, om nieuwe wegen daar te ontdekken en van verrassende doorkijkjes of uitzichten te genieten. Het liefst ook nog in stilte, hoewel die ook weer niet gewijd hoeft te zijn, maar tastbaar toch zeker. Mogelijkheden daartoe zijn er hier in mijn omgeving te over en met een beetje fantasie en creativiteit houd je je hier voor eeuwig aan de praat, zeker als je op internet ook nog de goede sites weet te vinden voor de welkome aanvullende route-informatie. Een kind kan in feite de was doen. Wat meteen het begin van mijn verbazing is en die tegelijk verklaart.

Want zelfs dat beetje voorwerk, die geringe voorbereiding, die zich zo groots terugbetaalt, lijkt voor velen nog teveel gevraagd getuige het grote aantal mensen dat zich ieder half jaar inschrijft voor een wandeltocht die dan in en rond Schimmert wordt gehouden volgens een uitgezette route. Wat dan kennelijk gemakkelijk is en ook meegenomen als daar niet over nagedacht hoeft te worden, terwijl het aan de andere kant een kleine moeite is om zo’n tocht zelf uit te vinden en te bedenken. Vind ik die massale opkomst al wonderlijk, zeker zo vreemd komt het mij voor dat mensen het prettig vinden om met aantallen die in de tientallen, honderden lopen, zo’n wandeltocht af te leggen, waarbij het lawaai, het geklets niet van de lucht is en stilte een schaars goed is geworden. Zoals ik dat zelf ook twee, drie keer heb kunnen ervaren en snel konkludeerde dat dat eens was, maar nooit meer zou gebeuren. Vandaar mijn verwondering en vooral mijn niet begrijpen van al die mensen die bij die georganiseerde wandeltochten zweren, die niet alleen in Schimmert elk half jaar plaats vinden, maar ieder weekend op een paar plaatsen hier in de wijde omtrek de gelegenheid tot dit collectieve vertier in de vrije natuur bieden. Je moet er maar van houden…

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Mensen, mensen... en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Georganiseerd wandelen

  1. Sjoerd zegt:

    Wij zijn in dat opzicht ook echte Einzelgängers

  2. Margo zegt:

    Ik hou ook niet van georganiseerd vertier. Van die mensen die luid kakelend in sneltreinvaart door het bos marcheren. Die storen mij dan weer als ik verwondering en stilte van het bos geniet/probeer te genieten.

  3. Ximaar zegt:

    Ik ben een echte alleenzwerver en ga gewoon. Dwz niets georganiseerd en niets voorbereid of ook maar uitgezocht. Ik doe het vooral op de fiets, maar loop ook regelmatig door de stad en de duinen.

    Een keer in 1988 aan een georganiseerde rondreisvakantie deelgenomen. Gelukkig maar 12 mensen in een bus voor 40. Een daarvan zat de hele tijd te lezen in boekjes over de omgeving. Volgens mij heeft die daardoor de omgeving zelf niet kunnen waarnemen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s