Dorpsleven

Hoe vaak komt niet de suggestie langs dat alleen het leven in de stad de moeite waard is? Daar zou alles gebeuren, daar zijn alle verlokkingen te vinden, daar kom je als mens die het leven in al zijn facetten tot zich wil nemen, helemaal niets te kort, daar zit je met je neus overal boven op. Ik neem die bewering graag voor waar aan zonder dat ik als bewoner van een dorp daardoor het gevoel krijg dat ik iets mis of dat mijn bestaan niet de moeite waard zou zijn. Integendeel zelfs. Zonder mij tegen het stadsleven af te zetten, de beperkingen of het gemis daarin te noemen, houd ik mij liever bij alle voordelen en verworvenheden van het leven op een dorp. Want de aantrekkelijkheden daarvan zijn wat mij betreft legio en hebben mij in staat gesteld om mij in die omgeving het beste te voelen, om daar te groeien en mij te ontwikkelen. Wat alleen maar mogelijk is als je alle pro’s en cons van het leven daar op hun waarde schat om er vervolgens handig en verstandig mee om te gaan. In al die jaren – en dat zijn er inmiddels ruim vijfendertig geworden – dat ik in hetzelfde dorp woon, heb ik de kleinschaligheid en de overzichtelijkheid van zo’n woonomgeving met uitsluitend lintbebouwing en ruim 3500 inwoners steeds meer leren waarderen en ervaren dat die zijn eigen bekoring en uitstraling heeft.

Natuurlijk ontbreekt er de spanning en het onverwachte van de grote stad. Verwacht er geen cultuuruiting of sportmanifestatie op het allerhoogste, bijna mondiale niveau. Maar daar heb je dan de tv of de radio of je laptop voor om er voeling mee te houden. Daar staat de regelmaat tegenover plus de rust en het grote aantal aanknopingspunten dat een dorp wel biedt. Veel is er na verloop van tijd bekend en heeft er zijn plaats, welke ook nooit zal veranderen. Wat wel zo zeker en veilig is en zo de onderkant van de piramide van Maslov afdekt en dus in elk geval in basisbehoeften voorziet, te meer omdat anonimiteit in een dorp geen issue is. Er zijn altijd mensen die jou kennen zoals jij evenzo mensen kent, waardoor er aan sociale kontakten geen gebrek hoeft te zijn, je altijd een praatje kunt maken, tenzij je daar geen behoefte aan hebt. Druk op de privacy of een dwingende sociale controle is totaal niet aan de orde. Omdat je als individu zelf bepaalt in welke mate je die in je eigen leven toelaat in tegenstelling tot in de stad, waar je je daar niet om hoeft te bekommeren. Maar of dat bijdraagt aan persoonlijke groei en innerlijke balans, is voor mij niet eens een vraag. Het is welhaast zeker dat je daar in een dorp het meeste aan toe komt, waarna de bekoringen van de stad pas relevanter worden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Dorpsleven

  1. Laurent zegt:

    Ik ben het dorpslebveen in Beek pas gaan waarderen toen ik er in de jaren negentig weer vaker heen ging om mijn moeder te helpen in het weekend. Het was wel lekker rustig, er gebeurde nooit iets, ik voelde me er erg ontspannen.

  2. Mack zegt:

    Het is ook niet zo dat iedereen die in een stad woont, daar blij mee is. Alleen sommigen kunnen er niet uit. Andersom lukt het meestal wel, maar da’s logisch. Ik kwam terug uit Berlijn en had ook even iets van: woon ik hier? Maar dat was heel even een gedachte. Ik merk wel dat ik een provinciaaltje ben als ik in een grote stad ben. Maar goed, dat is dan maar zo.

    • robschimmert zegt:

      Dat gevoel een provinciaal te zijn is absoluut misplaatst. Je bent je er hopenlijk wel van bewust dat zeventig procent van die grootstedelijke bevolking, dus van die zogenaamde Mokummers in hart en nieren, om maar een voorbeeld te noemen, van het platteland afkomstig is en dus net zo provinciaal is als degenen die zich zo voelen als ze een keertje in de stad komen.

  3. Mack zegt:

    Nou, het is denk ik niet helemaal misplaatst. Je moet ook even de tijd hebben om te wennen aan zo’n grote stad. Als ik er een weekje zou zijn, zou het al beter gaan denk ik. Amsterdam is trouwens best wel dorps vind ik, vergeleken met Rotterdam dat toch meer aandoet als een grote stad. Het centrum van Amsterdam is zoals het is en er kan niet veel meer mee. Wel mooi, daar niet van.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s