Ons rode nest

Het zal voor deze en gene als een vloek in de kerk klinken. Maar ik wil het toch gezegd hebben. Ik heb vandaag opnieuw de familietraditie in ere gehouden. Wat zoveel wil zeggen dat ik in het stemhokje mijn vertrouwde en dure plicht heb gedaan en dus het vakje van de lijsttrekker van de PvdA rood gemaakt. Voor de zoveelste keer in al die jaren. Daarmee het politieke estafettestokje in ere houdend dat mijn ouders ooit eens aan mij gaven en dat zij op hun beurt van hun ouders hadden ontvangen. Wat zoveel betekent dat ik dus uit een echt rood nest kom en dat ook altijd zo heb willen houden ondanks dat onze levensomstandigheden en alle gunsten en verplichtingen die daar bij hoorden, mogelijk een andere keus veel meer gerechtvaardigd zouden hebben. Het is er echter nooit van gekomen omdat kiezen, stemmen zoveel als het tot uitdrukking brengen van een gevoel is. Je laat daarmee zien waarbij je je thuis voelt, voor welke ambities en idealen je staat. Iets anders is er voor mij nooit van te maken geweest en dat heb ik nooit onder stoelen of banken gestoken, althans in mijn eigen familiekring niet.

Met als gevolg dat de mij opvolgende generatie van dochters inmiddels dezelfde politieke kleur heeft aangenomen en ook sympathiseert met de PvdA van Diederik Samsom, dus vermoedelijk eenzelfde keus heeft gemaakt als door ons is gedaan. Waarmee allerminst gezegd wil zijn dat die stem kritiekloos en klakkeloos werd uitgebracht. Integendeel. Want discussies over de gang en de lijn van de PvdA zijn er bij ons thuis nooit van de lucht geweest. Tot voor een half jaar zelfs nog niet toen de SP zich als een serieus alternatief presenteerde voor het stuurloze en halfbakken beleid van de partij, waarvan de beginselen ons met de paplepel waren ingegoten. Precies zoals wij onze aarzelingen herinnerden ten tijde van het leiderschap van Melkert, die je ook niet om die politieke boodschap van de PvdA hoefde te sturen. Maar telkens bleek het met ons en die partij toch goed te komen. Ook vandaag uiteindelijk dus weer toen we met goede moed onze stem uitbrachten met het idee dat we zo het best de idealen van ons rode nest bleven dienen en wetend dat onze voorouders toekeken met de instemmende blik dat het goed was wat wij zo deden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s