Het Holland – België-gevoel

Zouden vanavond dan toch oude tijden herleven en wordt de Hel van Deurne verplaatst naar het Heiselstadion als Nederland en België elkaar daar weer eens na lange tijd ontmoeten? Het ligt alleszins in de lijn van de verwachtingen dat er weer een duel op het scherpst van de snede zal worden gestreden zoals dat gebruikelijk was in de jaren van Kraak, Terlouw, Abe, Coppens, Mermans, Anoul en Meert. Want beide landen lijken weer gelijkwaardig aan elkaar te zijn geworden waardoor de ouderwetse rivaliteit van de Derby der Lage Landen onvermijdelijk opnieuw tot leven zal komen en de vonken er ongetwijfeld vanaf zullen vliegen. Het verschil met de tijd van toen zal alleen zijn dat ik nu in mijn relaxfauteuil het schouwspel zich voor mij kan zien voltrekken en elke beweging messcherp in mijn blikveld wordt gebracht en ik geen enkel beroep op mijn fantasie of verbeeldingskracht hoef te doen, zoals dat zestig jaar terug brood – en broodnodig was als ik met mijn oor voor, nee bijna in de radio zat om het verslag van Leo Pagano of Dick van Rijn te kunnen volgen. Bovendien waren de troosteloze zondagmiddagen het decor van zo’n Holland – België van toen, terwijl het vandaag een bloedwarme woensdagavond lijkt te worden, in de meest letterlijke zin van het woord.

Wat echter niet wegneemt dat een vleug nostalgie absoluut boven zal komen drijven als het Wilhelmus en de Brabançonne bij het begin direkt na elkaar worden gespeeld. Waarna ik door die klanken onherroepelijk teruggevoerd wordt in de tijd en weer dat stille verlangen voel naar het ‘Hup Holland hup’ onder welke titel Jan de Cler destijds zo snel en spits de wedstrijd op rijm samenvatte. Daarmee bereidde hij de weg voor dat leger analisten dat momenteel een wedstrijd finaal dood kletst, waar diezelfde de Cler er met zijn gezongen commentaar achteraf juist wat meer leven aangaf, zoveel meer dat je daar juist altijd naar uitkeek. Vandaar dat ik half en half hoop dat de oude tijden in die zin vanavond weer zullen herleven, met wat frivool commentaar vooraf en achteraf, dat nog extra leven in de brouwerij brengt in plaats van alle geleuter vooraf, tussendoor en naderhand dat totaal geen hout snijdt en ieder eventueel plezier compleet dood slaat. Het liefst zag ik een nieuwe de Cler opstaan die die fraaie traditie opnieuw in leven roept om zo dat ouderwetse Holland – België-gevoel in ere te herstellen.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Herinneringen en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s